W mapie elektronicznej/nawigacji kluczowe jest podanie celu podróży (punktu docelowego). To informacja, od której system zaczyna wyznaczanie dojazdu: dopiero znając miejsce, do którego kierowca ma dotrzeć (i zwykle także punkt startowy lub bieżącą lokalizację), aplikacja może obliczyć przebieg trasy.
Odpowiedź "czas podróży" jest typową pułapką: w większości rozwiązań czas przejazdu nie jest parametrem, który się "wprowadza", tylko wynikiem obliczeń na podstawie odległości, ograniczeń prędkości, natężenia ruchu, robót drogowych i przyjętych preferencji (np. unikanie autostrad). Czas może się zmieniać w trakcie jazdy.
"Średnia prędkość" również zwykle nie jest wymaganym polem wejściowym. Mapy i nawigacje korzystają z danych drogowych i bieżącego ruchu, a prędkość pojazdu jest odczytywana z GPS/układu telefonu. Kierowca może co najwyżej wybrać tryb (samochód, ciężarówka) lub preferencje, ale nie "ustawia" średniej prędkości jako podstawowego parametru.
Odpowiedź "trasa" brzmi wiarygodnie, bo użytkownik faktycznie widzi trasę na ekranie. Jednak trasa jest rezultatem działania algorytmu po podaniu danych wejściowych, przede wszystkim celu (oraz startu i ewentualnych punktów pośrednich). W praktyce kierowca najpierw wskazuje dokąd jedzie, a dopiero potem akceptuje zaproponowany przebieg lub wybiera wariant.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli pytanie dotyczy "podstawowego parametru" potrzebnego do uruchomienia wyznaczania dojazdu, szukaj informacji koniecznej do obliczeń, a nie tego, co system dopiero wylicza i prezentuje jako wynik.
