Tłumienność jednostkowa światłowodu to podstawowy parametr transmisyjny opisujący straty mocy sygnału optycznego na jednostkę długości. W praktyce mówi, o ile (w dB) zmniejsza się poziom mocy sygnału po przejściu przez 1 km włókna, dlatego jest podawana w dB/km. Jest to kluczowe przy planowaniu zasięgu łącza oraz przy obliczaniu budżetu mocy: moc nadajnika pomniejszona o straty toru (w tym tłumienność włókna, spawy, złącza i margines) musi nadal przewyższać czułość odbiornika.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne?
- Pasmo transmisji opisuje zdolność przenoszenia sygnałów o określonej szerokości pasma (zależnie od typu włókna często podaje się je jako iloczyn MHz·km). To parametr związany z ograniczeniami częstotliwościowymi/modulacyjnymi, a nie bezpośrednio ze spadkiem mocy na 1 km.
- Dyspersja dotyczy zjawiska rozszerzania impulsu w czasie (np. chromatyczna w ps/nm·km). Może pogarszać jakość transmisji i ograniczać przepływność/dystans, ale nie jest miarą strat mocy na kilometr.
- Maksymalny czas propagacji (opóźnienie) mówi, jak długo sygnał biegnie przez medium (np. w ns/km). To parametr czasu/prędkości rozchodzenia się fali w światłowodzie, a nie parametr tłumienia.
Warto pamiętać, że tłumienność zależy m.in. od długości fali pracy oraz zjawisk fizycznych w materiale (absorpcja i rozpraszanie). W praktyce weryfikuje się ją pomiarowo, np. przy użyciu reflektometru OTDR lub metod porównawczych, a wynik jest podstawą oceny, czy tor spełnia wymagania projektowe.
