Regulamin przewozu podróżnych (często nazywany także "warunkami przewozu") jest dokumentem przewoźnika, który porządkuje praktyczne zasady realizacji przewozu: prawa i obowiązki stron, zasady przewozu bagażu, tryb postępowania w typowych sytuacjach (np. opóźnienia, odmowa przewozu, reklamacje). Taki regulamin powinien być oparty na przepisach, które regulują umowę przewozu oraz odpowiedzialność przewoźnika i pasażera.
Ustawa Prawo przewozowe jest podstawowym aktem prawnym odnoszącym się do przewozu w ujęciu cywilnoprawnym (relacja przewoźnik–podróżny) i dlatego stanowi naturalną podstawę dla regulaminów przewozu.
- Ustawa o transporcie drogowym – koncentruje się przede wszystkim na wykonywaniu działalności transportowej (wymogi, warunki wykonywania przewozów, zagadnienia organizacyjno-administracyjne). Może wpływać na funkcjonowanie przedsiębiorcy, ale nie jest typową "podstawą regulaminu przewozu podróżnych".
- Kodeks postępowania administracyjnego – dotyczy procedur działania organów administracji publicznej w sprawach administracyjnych. Regulamin przewozu to dokument przewoźnika i element praktycznej realizacji umowy przewozu, więc KPA nie jest właściwą podstawą.
- Ustawa o publicznym transporcie zbiorowym – reguluje organizowanie i funkcjonowanie publicznego transportu zbiorowego (rola organizatora, planowanie, zasady świadczenia usług). Jest ważna w systemie transportu zbiorowego, ale nie jest typowo wskazywana jako podstawowy akt dla regulaminu przewoźnika w zakresie samej umowy przewozu.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w pytaniu pojawia się "regulamin przewozu podróżnych", szukaj odpowiedzi związanej z przepisami o przewozie i umowie przewozu, a nie z procedurą administracyjną czy licencjonowaniem działalności.
