W układzie "KTZ" (stosowanym w odkrywkowych kopalniach węgla brunatnego) istotą organizacji pracy jest transport ciągły materiału. Oznacza to, że po urabianiu urobek jest kierowany na ciąg przenośników, które zapewniają stały, wydajny i zautomatyzowany przepływ masy na znaczną odległość, także na place składowe zlokalizowane poza wyrobiskiem. Z tego powodu podstawowym środkiem transportu są przenośniki taśmowe.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe:
- Przenośniki ślimakowe – są typowe raczej dla krótkich odcinków i innych zastosowań technologicznych (np. dozowanie, transport w zamkniętych rynnach). Nie są standardowym rozwiązaniem do głównej, dalekosiężnej odstawy urobku w odkrywce węgla brunatnego.
- Wozidła technologiczne – występują w układach cyklicznych (transport samochodowy), gdzie urobek ładuje się i przewozi partiami. To inna koncepcja niż KTZ, w którym celem jest ograniczenie transportu kołowego na rzecz taśmociągów.
- Koparko-zwałowarki – pełnią funkcje urabiania i zwałowania (odkładania), ale nie są "środkiem transportu podstawowego" urobku na place składowe. W KTZ rolę odstawy na trasie między rejonami pracy pełni przede wszystkim ciąg przenośników.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w pytaniu pojawia się informacja o układzie technologicznym typowym dla odkrywek oraz o odstawie na zewnątrz wyrobiska, najpierw ustal, czy dominuje transport ciągły (taśmociągi), czy cykliczny (wozidła). To zwykle przesądza o poprawnej odpowiedzi.
