Podsterowność opisuje zachowanie pojazdu w zakręcie, gdy przy zadanym skręcie kierownicy samochód nie podąża za oczekiwanym torem, tylko ma tendencję do jazdy "bardziej na wprost". W praktyce kierowca czuje, że auto wynosi przodem na zewnątrz zakrętu i aby utrzymać tor, musiałby bardziej skręcić.
Dlatego poprawne jest stwierdzenie: "zwiększania promienia skrętu". Skoro pojazd skręca mniej, to jego rzeczywisty tor ma większy (szerszy) promień niż zamierzony.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne?
- "zmniejszania promienia skrętu" opisuje sytuację odwrotną: auto zacieśnia łuk bardziej, niż oczekuje kierowca. To jest charakterystyczny skutek nadsterowności, a nie podsterowności.
- "poślizgu kół osi napędzanej" nie jest definicją podsterowności. Oś napędzana może tracić przyczepność w różnych warunkach (np. przy zbyt dużym momencie napędowym), a skutek w torze jazdy zależy m.in. od tego, czy napęd jest na przód czy na tył i jakie są warunki przyczepności.
- "poślizgu kół osi kierowanej" bywa kojarzony z podsterownością (często dotyczy przednich kół), ale sama informacja o poślizgu osi kierowanej nie jest pełną, jednozdaniową definicją zjawiska. W testach definicyjnych rozpoznaje się je po efekcie: większym promieniu zakrętu, czyli "wynoszeniu" pojazdu na zewnątrz łuku.
Wskazówka egzaminacyjna: zapamiętaj parę pojęć przez efekt toru jazdy: podsterowność = szerszy łuk, nadsterowność = ciaśniejszy łuk.
