KWALIFIKACJA MEC3 - CZERWIEC 2016

PYTANIE NR 37.
Pokrywa korpusu jest dokręcona śrubami imbusowymi Ml2. Które wiertło należy zastosować w celu wykonania otworów pod gwint? Skorzystaj z danych w tabeli
Tabela przedstawia dane dotyczące gwintów wewnętrznych, które są istotne w kontekście egzaminu zawodowego dla technika
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Dla gwintu metrycznego M12 (skok normalny 1,75) średnicę wiertła pod gwint dobiera się z tabeli lub w przybliżeniu jako D−P.
12−1,75=10,25 mm, co w tablicach odpowiada wiertłu Ø10,2. Zbyt mały otwór utrudnia gwintowanie, zbyt duży osłabia gwint.

Pełne wyjaśnienie:

Wykonanie otworu pod gwint (przed użyciem gwintownika) wymaga doboru średnicy wiertła pod gwint, czyli średnicy otworu, w którym dopiero zostanie nacięty gwint wewnętrzny. Dla gwintów metrycznych ISO najczęściej korzysta się z tablic technologicznych (tak jak sugeruje treść zadania), ponieważ uwzględniają one standardowe skoki gwintów i zalecane średnice wierteł.

Dla oznaczenia M12 (w praktyce najczęściej skok normalny 1,75) można zapamiętać regułę przybliżoną: średnica wiertła ≈ średnica nominalna − skok. Z tego wynika: 12 − 1,75 = 10,25 mm, a w doborze narzędzi przyjmuje się wartość katalogową/tablicową Ø10,2. Taki dobór zapewnia poprawne ukształtowanie zarysu gwintu i rozsądną pracę gwintownika.

Dlaczego pozostałe propozycje są błędne?

  • Ø8,5 jest zbyt małe dla M12: materiał do usunięcia podczas gwintowania byłby zbyt duży, rośnie moment skrawania i ryzyko zatarcia lub złamania gwintownika.
  • Ø12,0 odpowiada średnicy nominalnej śruby, więc po nacięciu gwintu praktycznie zabraknie "mięsa" na zwoje – gwint będzie bardzo płytki lub nie spełni wymagań nośności.
  • Ø14,0 jest większe niż średnica nominalna M12, więc wykonanie prawidłowego gwintu wewnętrznego jest w praktyce niemożliwe.

Wskazówka egzaminacyjna: jeśli nie ma tabeli pod ręką, reguła D−P zwykle prowadzi do właściwego wyboru, a następnie można zaokrąglić do najbliższego typowego wymiaru wiertła z zestawu.

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
Otwór pod gwint to otwór wywiercony przed gwintowaniem, w którym gwintownik nacina gwint wewnętrzny. Musi mieć właściwą średnicę: zbyt mała utrudnia skrawanie i grozi złamaniem gwintownika, a zbyt duża daje płytki, słaby gwint.
Najpewniej dobiera się ją z tabel doboru wierteł pod gwinty. Dla gwintu M12 o skoku normalnym 1,75 typowo stosuje się wiertło Ø10,2. Tabela jest ważna, bo dla innych skoków (drobnozwojnych) wartości mogą się zmieniać.
Ø12 mm to średnica nominalna śruby, a nie średnica otworu pod gwint. Gdy otwór ma Ø12 mm, po nacięciu gwintu zwoje będą bardzo płytkie (lub praktycznie ich nie będzie), co oznacza słabe połączenie i ryzyko wyrwania gwintu.
To reguła przybliżona: średnica wiertła ≈ średnica nominalna gwintu − skok. Dla M12 o skoku 1,75: 12 − 1,75 ≈ 10,25, co odpowiada typowemu doborowi Ø10,2. To skrót myślowy, a ostatecznie warto potwierdzić w tabeli.
Zbyt mały otwór oznacza, że gwintownik usuwa więcej materiału. Rośnie moment, temperatura i tarcie, co zwiększa ryzyko zakleszczenia, zatarcia oraz złamania gwintownika. Gwint może też wyjść nierówny, szczególnie w twardszych stalach.
Zbyt duży otwór powoduje, że gwint ma zbyt małą wysokość zarysu, przez co spada nośność połączenia śrubowego. W praktyce śruba może mieć luzy, a przy obciążeniu gwint łatwiej się wyrywa lub "przeskakuje".
Nie zawsze. Najczęściej M12 bez dodatkowych oznaczeń oznacza skok normalny, ale istnieją też gwinty drobnozwojne (inne skoki). Dlatego w zadaniach egzaminacyjnych zwykle zakłada się skok normalny albo każe korzystać z tabeli, która rozstrzyga dobór.
Wskazówką są sformułowania typu "otwory pod gwint" lub odniesienie do gwintu śruby. Otwór przelotowy dobiera się do średnicy śruby i luzu montażowego, a otwór pod gwint dobiera się tak, aby dało się naciąć gwint wewnętrzny.
Najczęstsze są: wybór Ø równego oznaczeniu M (np. 12 mm), pomylenie tabeli otworów przelotowych z tabelą otworów pod gwint oraz pominięcie skoku. Pomaga zapamiętanie reguły D−P i kontrola, czy wynik jest wyraźnie mniejszy od średnicy nominalnej.
Warto przećwiczyć czytanie oznaczeń gwintów, pracę z tablicami technologicznymi oraz rozróżnianie: otwór pod gwint vs otwór przelotowy. Dodatkowo zapamiętaj typowe pary (np. M12 → Ø10,2) i zasady BHP przy gwintowaniu (smarowanie, cofanie, czyszczenie wiórów).
info

Około 62% zdających odpowiada poprawnie na to pytanie. średnie

Specjaliści zwracają uwagę: "Dla gwintu metrycznego M12 (skok normalny 1,75) średnicę wiertła pod gwint dobiera się z tabeli lub w przybliżeniu jako D−P.12−1,75=10,25 mm, co w tablicach odpowiada wiertłu Ø10,2."

Źródła:

  • The Engineering ToolBox: "Tap Drill Sizes for Metric Threads" (M12 tap drill 10.2 mm) – https://www.engineeringtoolbox.com/tap-drill-sizes-d_1785.html (dostęp: 2026-02-27)
  • Bolt Depot: "Metric Tap Drill Size Chart" (tabela wierteł pod gwinty metryczne, M12 -> 10.2 mm) – https://www.boltdepot.com/fastener-information/tapping-drills/metric-tapping-drill-sizes.aspx (dostęp: 2026-02-27)

Materiały:

  • Tablice technologiczne: średnice wierteł pod gwinty metryczne
  • Podstawy obróbki skrawaniem (wiercenie i gwintowanie) – podręcznik zawodowy
  • Instrukcje producentów gwintowników i wierteł (dobór otworu pod gwint)

Aktualizacja pytania: 03.04.2026



Aktualizacja pytania: 03.04.2026
📡 Brak połączenia internetowego