Model TCP/IP ma 4 warstwy: aplikacji, transportową, Internetu oraz dostępu do sieci. Poprawne przypisanie protokołów wynika z tego, jaką funkcję pełnią w stosie, a nie z tego, jak "wygląda" ich użycie dla użytkownika.
Odpowiedź "ICMP-Internet; DNS-aplikacji" jest poprawna, ponieważ:
- DNS jest protokołem warstwy aplikacji – zapewnia tłumaczenie nazw domenowych na adresy IP i odwrotnie (usługa użytkowa działająca nad UDP/TCP).
- ICMP zalicza się do warstwy Internetu – jest protokołem kontrolnym powiązanym z IP, używanym do komunikatów diagnostycznych i błędów (np. mechanizmy wykorzystywane przez polecenie ping).
Dlaczego pozostałe połączenia są niepoprawne?
- "RARP-transportowa" jest błędne, bo RARP dotyczy mapowania adresów i działa na poziomie związanym z siecią lokalną (historycznie, mechanizmy warstwy dostępu do sieci), a nie zapewnia usług transportowych takich jak TCP/UDP.
- "DHCP-dostępu do sieci" jest błędne, ponieważ DHCP jest protokołem aplikacyjnym służącym do automatycznej konfiguracji hosta (adres IP, brama, DNS). To, że konfiguruje parametry "sieciowe", nie przenosi go do warstwy dostępu do sieci.
- "ARP-aplikacji" jest błędne, bo ARP służy do odwzorowania IP–MAC i działa na styku warstwy Internetu i dostępu do sieci (w praktyce nie jest usługą aplikacyjną typu DNS/HTTP). Zaliczenie go do aplikacji to typowa pułapka wynikająca z mylenia funkcji "adresowej" z usługą użytkową.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli protokół zapewnia usługę dla aplikacji (np. nazwy, konfigurację), zwykle jest w warstwie aplikacji; jeśli wspiera IP (routing/komunikaty kontrolne), przypisuj go do warstwy Internetu; jeśli dotyczy ramek i adresów MAC, myśl o warstwie dostępu do sieci.
