W telekomunikacji kierunkowość i sposób wykorzystania kanału opisuje się pojęciami: simpleks, half-dupleks (półdupleks) oraz full-dupleks (pełny dupleks). Kluczowe w treści pytania jest sformułowanie: "dwie stacje równoczesne przesyłanie informacji" przez łącze punkt-punkt.
Transmisja full-dupleks oznacza, że komunikacja może zachodzić w obu kierunkach jednocześnie. W praktyce realizuje się to np. przez rozdzielenie torów nadawczego i odbiorczego (oddzielne pary przewodów lub rozdział częstotliwości), dzięki czemu nadawanie nie blokuje odbioru i odwrotnie. To dokładnie odpowiada opisowi w pytaniu.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne?
- "simpleks": w simpleksie informacja płynie tylko w jednym kierunku. Jedna stacja jest nadawcą, druga odbiornikiem (brak komunikacji zwrotnej w tym samym trybie).
- "half-dupleks": komunikacja jest możliwa w obu kierunkach, ale naprzemiennie. W danej chwili jedna strona nadaje, druga odbiera; po przełączeniu role mogą się odwrócić. Słowo "równoczesne" w pytaniu wyklucza półdupleks.
- "duosimpleks": to określenie nie jest standardowym, powszechnie przyjętym typem transmisji w klasycznym podziale simpleks/half-duplex/full-duplex; w zadaniu pełni rolę dystraktora.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w pytaniu pojawia się warunek "jednocześnie", najpierw rozstrzygnij, czy kanał pozwala na równoległe nadawanie i odbiór. To najszybciej odróżnia pełny dupleks od półdupleksu.
