W wierszu poleceń Windows do konfiguracji ustawień sieciowych (w tym parametrów interfejsu IP) służy narzędzie netsh. Jest to "powłoka" do zarządzania konfiguracją sieci i innymi komponentami, w której można przechodzić do odpowiednich kontekstów (np. dla interfejsów) i ustawiać parametry, takie jak adres IP czy brama domyślna.
Odpowiedź "netsh" jest poprawna, bo jako jedyna z podanych dotyczy bezpośrednio konfiguracji stosu sieciowego z CLI. W praktyce administracyjnej oznacza to możliwość ustawienia statycznej konfiguracji bez użycia okien ustawień systemu.
Pozostałe polecenia mają inne zastosowania:
- "tracert" jest narzędziem diagnostycznym – pokazuje, przez jakie węzły (routery) przechodzi ruch do hosta docelowego. Nie ustawia parametrów interfejsu.
- "telnet" to klient do łączenia się z usługą na zdalnym hoście (historycznie używany do testów portów lub urządzeń). Nie służy do ustawiania adresacji na komputerze lokalnym.
- "net use" dotyczy zasobów sieciowych, np. mapowania dysków i połączeń do udziałów SMB. Nie konfiguruje IP karty sieciowej.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy pytanie mówi o konfiguracji parametrów sieci w CLI, szukaj narzędzi administracyjnych (np. rodziny "net*" o funkcji konfiguracyjnej), a gdy o sprawdzaniu połączeń – narzędzi diagnostycznych (ping, tracert, pathping). W nowszych środowiskach administracyjnych często spotyka się też PowerShell, ale w ramach podanych opcji właściwe pozostaje netsh.