W monitoringu wód powierzchniowych w sąsiedztwie obiektów mogących oddziaływać na środowisko kluczowe jest rozróżnienie stanu tła i stanu po przejściu wody przez strefę oddziaływania. Z tego powodu podstawową, minimalną zasadą doboru punktów jest wykonanie pomiarów co najmniej w dwóch miejscach: powyżej obiektu (punkt referencyjny) oraz poniżej obiektu (punkt kontrolny).
Odpowiedź "nie mniej niż w dwu punktach, powyżej i poniżej składowiska" jest właściwa, ponieważ umożliwia porównanie wyników i ocenę, czy parametry takie jak wielkość przepływu i skład (np. wskaźniki jakości) ulegają zmianie w rejonie składowiska. Bez punktu powyżej nie da się odróżnić naturalnej zmienności cieku od potencjalnego wpływu składowiska.
Odpowiedź "w jednym punkcie, w dolnym biegu za składowiskiem" jest błędna, bo nie zapewnia punktu odniesienia. Nawet jeśli poniżej obserwuje się pogorszenie jakości, bez danych powyżej nie ma pewności, czy przyczyna leży po stronie składowiska czy np. innych dopływów, zrzutów lub procesów naturalnych.
Odpowiedź "w trzech punktach: powyżej, poniżej i na wysokości składowiska" może brzmieć rozsądnie, ale nie stanowi minimalnej, koniecznej zasady ujętej w pytaniu. Dodatkowy punkt "na wysokości" bywa użyteczny, jednak nie jest niezbędny do podstawowego porównania tła i wpływu, które realizuje układ dwóch punktów.
Odpowiedź "co 2 kilometry na odcinku w bezpośrednim otoczeniu składowiska" jest błędna, bo narzuca arbitralny interwał przestrzenny zamiast logiki punktu referencyjnego i kontrolnego. W praktyce punkty dobiera się do celu oceny oddziaływania, warunków hydrologicznych i miejsc potencjalnego dopływu zanieczyszczeń, a nie według sztywnej odległości.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy pytanie dotyczy wpływu obiektu na ciek, szukaj odpowiedzi zawierającej schemat "powyżej i poniżej", bo to klasyczny układ pozwalający wykazać różnicę między tłem a oddziaływaniem.
