Pomiar impedancji akustycznej ucha środkowego jest związany z oceną tego, jak układ ucha środkowego (błona bębenkowa i łańcuch kosteczek) "przepuszcza" energię akustyczną. W praktyce klinicznej realizuje się to w tympanometrii, czyli badaniu, w którym zmienia się ciśnienie w przewodzie słuchowym zewnętrznym i rejestruje odpowiedź układu ucha środkowego. Wynikiem jest tympanogram, który pomaga wnioskować m.in. o prawidłowym ciśnieniu w jamie bębenkowej i ruchomości błony bębenkowej.
Dlaczego poprawna jest odpowiedź: "tympanometrycznego"?
Bo tympanometria jest metodą ukierunkowaną na parametry mechaniczne/akustyczne ucha środkowego (impedancja/podatność), a nie na funkcję ślimaka czy przewodnictwo nerwowe.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe?
- Otoemisje akustyczne – rejestrują emisje generowane przez ślimak (komórki rzęsate zewnętrzne). Informują o funkcji ucha wewnętrznego, a nie bezpośrednio o impedancji ucha środkowego.
- Potencjały wywołane – dotyczą odpowiedzi elektrycznej w drodze słuchowej (np. na poziomie pnia mózgu). To badanie neurofizjologiczne, a nie pomiar właściwości mechanicznych ucha środkowego.
- Audiometria impedancyjna – bywa rozumiana jako szersza grupa badań (np. obejmująca tympanometrię i inne testy). W tym pytaniu wskazano konkretną procedurę pomiaru impedancji, czyli tympanometrię, dlatego jako właściwe należy wskazać badanie tympanometryczne.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w pytaniu pojawia się "impedancja/podatność ucha środkowego", w pierwszej kolejności kojarz to z tympanometrią (tympanogram), a nie z badaniami ślimaka (OAE) ani przewodnictwa nerwowego (potencjały).
