Rezystancja uziomu zależy głównie od rezystywności gruntu oraz od geometrii i wymiarów uziomu (m.in. długości, liczby elementów i jakości kontaktu z ziemią). Jeżeli pomiar wskazuje wartość zbyt dużą w stosunku do założonego celu, typowym działaniem jest takie zmodyfikowanie uziomu, aby prąd mógł się rozpływać w gruncie na większym obszarze.
Odpowiedź "wydłużyć uziom szpilkowy" jest poprawna, ponieważ wydłużenie uziomu (albo dołożenie kolejnych odcinków/elektrod) zwykle zwiększa powierzchnię oddziaływania w gruncie i zmniejsza rezystancję uziemienia. W praktyce podobny efekt uzyskuje się także przez zastosowanie kilku uziomów połączonych równolegle (np. układ promieniowy/otokowy), ale w tym pytaniu wskazano konkretną metodę dotyczącą uziomu szpilkowego.
Odpowiedź "zlikwidować zaciski probiercze" jest nieprawidłowa, ponieważ zaciski probiercze służą do kontroli i pomiarów (umożliwiają rozłączanie/diagnostykę). Ich usunięcie nie poprawia własności uziomu, a może utrudnić lub uniemożliwić prawidłowe pomiary okresowe oraz ocenę stanu połączeń.
Odpowiedź "zwiększyć średnicę przewodu odgromowego" jest nieprawidłowa, bo średnica przewodu (zwłaszcza na odcinku nadziemnym) nie determinuje rezystancji uziomu. Większy przekrój może mieć znaczenie dla wytrzymałości cieplnej/udarowej przewodu, ale nie rozwiązuje problemu zbyt dużej rezystancji kontaktu układu uziemiającego z gruntem.
Odpowiedź "zwiększyć średnicę zwodów w instalacji odgromowej" również nie jest właściwa: zwody przechwytują wyładowanie, lecz parametr "rezystancja uziomu" dotyczy części uziemiającej. Aby poprawić wynik pomiaru rezystancji uziomu, działania muszą dotyczyć uziomu i jego połączeń z gruntem (długości, liczby elektrod, układu, jakości połączeń).
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w treści pojawia się "rezystancja uziomu", szukaj odpowiedzi, która zmienia uziom (jego długość/ilość/układ), a nie elementy przechwytujące lub odprowadzające.