Oznaczenia typu pracy pompy ciepła zapisuje się jako dwuliterowy kod, w którym:
- pierwsza litera określa dolne źródło (skąd pompa odbiera ciepło),
- druga litera określa górne źródło (do czego pompa oddaje ciepło, czyli odbiornik).
W tym systemie spotyka się m.in. litery: A (powietrze), W (woda) oraz B (brine, czyli solanka/roztwór glikolu). W pytaniu opisano pompę, która:
- pobiera ciepło z gruntu za pośrednictwem roztworu glikolu – oznacza to obieg solanki, więc dolne źródło zapisuje się jako B,
- oddaje ciepło do instalacji, w której odbiornikiem jest powietrze – górne źródło to A.
Zatem poprawny kod to B/A, czyli pompa "solanka–powietrze".
Dlaczego pozostałe oznaczenia nie pasują do opisu?
- A/W oznaczałoby dolne źródło powietrzne i górne wodne (typowa pompa powietrze–woda). To nie zgadza się z informacją o roztworze glikolu z gruntu ani z odbiornikiem powietrznym.
- A/A to układ powietrze–powietrze (często urządzenia klimatyzacyjne w trybie grzania). W pytaniu dolnym źródłem nie jest powietrze, tylko solanka z wymiennika gruntowego.
- B/W odpowiadałoby układowi solanka–woda (częste pompy gruntowe zasilające instalację wodną, np. podłogówkę). Tu jednak odbiornikiem ma być powietrze, więc druga litera nie może być W.
Wskazówka egzaminacyjna: zawsze najpierw nazwij nośnik po stronie dolnego źródła (powietrze/woda/solanka), a dopiero potem nośnik po stronie odbioru. To ogranicza typowy błąd polegający na odwróceniu kolejności liter.
