Pompowtryskiwacz (unit injector) to element układu zasilania, w którym w jednej obudowie połączono dwie funkcje: wytworzenie bardzo wysokiego ciśnienia paliwa oraz jego wtrysk do komory spalania. Takie rozwiązanie było charakterystyczne dla silników o zapłonie samoczynnym (silników wysokoprężnych), gdzie paliwo jest wtryskiwane do gorącego, silnie sprężonego powietrza i ulega samozapłonowi.
Odpowiedź "samoczynnym." jest poprawna, ponieważ pompowtryskiwacze są elementami typowymi dla układów wtryskowych Diesla (ZS). W praktyce serwisowej ma to znaczenie przy doborze procedur diagnostycznych i narzędzi: w silnikach ZS kluczowe są zagadnienia takie jak szczelność układu wysokiego ciśnienia, dawka wtrysku, czas wtrysku i stan elementów precyzyjnych.
Pozostałe odpowiedzi dotyczą silników o zapłonie iskrowym (ZI):
- "iskrowym z wtryskiem wielopunktowym." – opisuje typowy układ zasilania wielu silników benzynowych, gdzie wtryskiwacze (osobne elementy) podają paliwo do kolektora dolotowego lub bezpośrednio do cylindra, ale nie są to pompowtryskiwacze.
- "iskrowym gaźnikowym." – gaźnik to rozwiązanie mieszankotwórcze o innej zasadzie działania (bez wtryskiwacza jako elementu dawkującego), więc nie występuje w nim pompowtryskiwacz.
- "iskrowym z wtryskiem jednopunktowym." – to również odmiana zasilania ZI, gdzie dawkuje paliwo pojedynczy wtryskiwacz (zwykle w przepustnicy), a nie pompowtryskiwacze w głowicy.
Wskazówka egzaminacyjna: najpierw ustal rodzaj zapłonu (ZI vs ZS), a dopiero potem dopasuj charakterystyczne elementy układu zasilania. To ogranicza ryzyko mylenia różnych typów wtrysku.
