W pszczelarstwie nadmiernie nadbudowany plaster to taki, w którym pszczoły wyciągnęły ściany komórek ponad typowy wymiar, tworząc zbyt "gruby" plaster. W przekroju poprzecznym objawia się to tym, że komórki są wydłużone i wyraźnie wystają z obu stron osi plastra, a całość ma większą grubość niż standardowy plaster na węzie.
Odpowiedź "A" wskazuje przekrój, który spełnia warunek z pytania: nadbudowa jest widoczna jednocześnie po obu stronach. To kluczowe doprecyzowanie – nie chodzi o nadbudowę tylko po jednej stronie (np. lokalną, wynikającą z nierównego odbudowania), lecz o sytuację, gdzie obie powierzchnie plastra są nadmiernie "wyciągnięte".
Dlaczego pozostałe odpowiedzi nie pasują do treści pytania?
- Warianty przedstawiające prawidłową grubość plastra (typowa głębokość komórek po obu stronach) nie mogą być uznane za nadmiernie nadbudowane.
- Warianty z nadbudową jednostronną nie spełniają warunku "z obu stron" – w przekroju jedna strona wygląda wtedy na typową, a druga na wyciągniętą.
- Rysunki pokazujące inne nieprawidłowości (np. nieregularność, uszkodzenia, lokalne deformacje) mogą wyglądać "dziwnie", ale nie muszą oznaczać nadbudowy komórek na obu powierzchniach.
W praktyce rozpoznawanie takich plastrów jest ważne, bo nadmierna nadbudowa może utrudniać pracę (np. odsklepianie, ustawianie ramek, zachowanie odstępów). Na egzaminie warto pamiętać prostą zasadę: jeśli w przekroju widać pogrubienie symetryczne po obu stronach, to wskazuje na nadbudowę obustronną.
