W pomiarze mocy trójfazowej metodą Arona stosuje się dwa watomierze. Każdy watomierz ma cewkę prądową (musi przenieść prąd przewodowy obciążenia) oraz cewkę napięciową (mierzony jest odpowiedni spadek napięcia, w praktyce dobiera się zakres do napięcia sieci, tj. napięcia międzyprzewodowego).
Silnik ma na tabliczce znamionowej zapis 230/400 V oraz prądy 3,2/1,8 A. Oznacza to typowo, że przy niższym napięciu pracuje w innym połączeniu uzwojeń niż przy wyższym; przy zasilaniu 3×400 V i połączeniu w gwiazdę właściwy jest prąd znamionowy około 1,8 A.
Zakres cewki prądowej watomierza należy dobrać tak, aby prąd znamionowy nie przekraczał zakresu. Zatem zakres 1 A byłby za mały dla ok. 1,8 A, co grozi przeciążeniem przyrządu lub błędem pomiaru. Poprawny jest wybór 2 A jako najbliższego wyższego zakresu.
Dla napięcia: silnik jest zasilany z sieci 3×400 V, czyli napięcie międzyprzewodowe wynosi 400 V. Dlatego zakres cewki napięciowej powinien odpowiadać 400 V, a nie 200 V (wartość 200 V nie odpowiada typowym napięciom w tej sieci i prowadziłaby do wyjścia poza skalę lub niewłaściwego doboru).
Podsumowując, właściwy dobór to In = 2 A i Un = 400 V. Pozostałe propozycje odpadają, bo albo zaniżają zakres prądowy (1 A), albo zaniżają zakres napięciowy (200 V), co w praktyce utrudnia lub uniemożliwia prawidłowy pomiar mocy w układzie Arona.
