W rysunku technicznym części maszyn rzut boczny (trzeci rzut) nie jest rysunkiem "na oko", tylko wynika bezpośrednio z dwóch pozostałych widoków. Aby wskazać poprawny rysunek, trzeba sprawdzić zgodność geometryczną pomiędzy rzutami.
Najważniejsze zasady kontroli poprawności trzeciego rzutu bocznego:
- Zgodność wymiarów: wysokości w jednym widoku muszą odpowiadać tym samym wysokościom w drugim (nie wolno "zgubić" stopnia, ścięcia czy uskoku).
- Zgodność położeń cech: jeśli w jednym widoku cecha jest bliżej lewej/prawej krawędzi, to w rzucie bocznym jej położenie względem odpowiednich baz również musi się zgadzać.
- Linie widoczne i niewidoczne: krawędzie zasłonięte w kierunku patrzenia przedstawia się linią przerywaną; nie należy ich pomijać ani rysować jako ciągłe.
- Brak sprzeczności: nie może pojawić się krawędź, otwór lub stopień, którego nie da się uzasadnić pozostałymi widokami.
W praktyce najczęstsze błędy w niepoprawnych propozycjach to: odwrócenie strony widoku (zamiana lewej z prawą), narysowanie linii niewidocznych jako widocznych, pominięcie ukrytych krawędzi albo "przesunięcie" elementu, przez co przestaje on być współrzędny z innymi rzutami.
Dlatego poprawny wybór to ten rysunek, który jednocześnie zachowuje kontur zewnętrzny, pokazuje wszystkie potrzebne uskoki/segmenty oraz ma linie przerywane dokładnie tam, gdzie element jest niewidoczny przy patrzeniu z boku. Taki rysunek da się jednoznacznie odczytać i wykorzystać w wytwarzaniu oraz kontroli.
