W ujęciu ogólnym podmioty lecznicze publiczne są powiązane z sektorem publicznym i co do zasady korzystają z finansowania ze środków publicznych (np. środków budżetowych). Z kolei podmioty lecznicze niepubliczne funkcjonują w sektorze prywatnym i typowo bazują na środkach prywatnych (np. wpłatach pacjentów, środkach właściciela).
Dlatego prawdziwe jest stwierdzenie: "Tylko publiczne podmioty lecznicze są finansowane z budżetu państwa, niepubliczne natomiast z prywatnych funduszy." — odzwierciedla ono klasyczne, intuicyjne przypisanie dominujących źródeł finansowania do formy własności.
Pozostałe opcje są nieprawidłowe z powodów logicznych:
- "Zarówno publiczne, jak i niepubliczne podmioty lecznicze są finansowane wyłącznie z budżetu państwa." — przenosi cechę typową dla sektora publicznego na wszystkie podmioty, ignorując sens istnienia sektora niepublicznego.
- "Tylko niepubliczne podmioty lecznicze są finansowane z budżetu państwa, publiczne natomiast z prywatnych funduszy." — odwraca znaczenie pojęć "publiczny" i "niepubliczny", więc stoi w sprzeczności z podstawową definicyjną intuicją tych kategorii.
- "Zarówno publiczne, jak i niepubliczne podmioty lecznicze są finansowane wyłącznie z prywatnych funduszy." — zaprzecza idei finansowania publicznego w systemie ochrony zdrowia.
Wskazówka egzaminacyjna: zwracaj uwagę na słowa "tylko" i "wyłącznie". W pytaniach porównawczych często oznaczają one tezę bardzo mocną. Jeśli jedna z odpowiedzi pasuje do podstawowego rozróżnienia publiczne–niepubliczne, a inne są skrajne ("wszystko wyłącznie X"), zwykle poprawna jest ta zgodna z podstawowym podziałem.
