W energetyce szkolnej najczęściej stosuje się podział na źródła odnawialne (OZE) i nieodnawialne. Kryterium jest to, czy zasób "odtwarza się" w krótkiej skali czasu (porównywalnej z czasem eksploatacji instalacji i życia człowieka), czy też powstaje w skali geologicznej i jest ograniczony.
Poprawna odpowiedź: energia z gazu ziemnego. Gaz ziemny jest paliwem kopalnym. Oznacza to, że jego zasoby pochodzą z procesów zachodzących przez bardzo długi czas, a wydobycie i spalanie zużywa ograniczony zasób. Z tego powodu w klasyfikacji źródeł energii traktuje się go jako źródło nieodnawialne.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne?
- Energia wiatru – jest odnawialna, bo wynika z ruchu mas powietrza napędzanego energią słoneczną i procesami atmosferycznymi. Wykorzystanie wiatru w turbinie nie "zużywa" wiatru.
- Energia słoneczna – jest odnawialna, bo strumień promieniowania dociera do Ziemi w sposób ciągły (w skali eksploatacyjnej). Instalacja fotowoltaiczna lub solarna korzysta z dopływającej energii, nie z magazynowanego paliwa.
- Energia geotermalna – w typowym ujęciu dydaktycznym należy do OZE, ponieważ opiera się na cieple wnętrza Ziemi. W praktyce inżynierskiej istotne są warunki lokalne i tempo eksploatacji złoża, ale w standardowych zadaniach egzaminacyjnych klasyfikuje się ją jako odnawialną.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli wśród odpowiedzi jest paliwo kopalne (węgiel, ropa, gaz), to zwykle jest to opcja nieodnawialna. OZE to z reguły zjawiska/zasoby naturalne: wiatr, słońce, woda, biomasa, geotermia.
