Usługi sieciowe rozróżnia się m.in. po numerach portów, na których serwer nasłuchuje. Protokół FTP jest klasycznym przykładem usługi działającej z rozdzieleniem na kanał sterujący i kanał danych.
- Port 21/TCP to port, na którym zwykle działa kanał kontrolny FTP. To przez niego klient nawiązuje sesję, loguje się i wydaje komendy (np. listowanie katalogu, rozpoczęcie transferu).
- Port 20/TCP jest tradycyjnie używany jako kanał danych w trybie aktywnym FTP, czyli do właściwego przesyłania plików lub list katalogów.
Dlatego odpowiedź "20 i 21" jest poprawna w sensie identyfikacji standardowych portów FTP i stanowi typową wiedzę egzaminacyjną o mapowaniu usług na porty.
Pozostałe odpowiedzi są błędne, bo wskazują porty przypisane do innych, rozpoznawalnych usług:
- "22 i 23": port 22 jest standardowo kojarzony z SSH (zdalna administracja), a port 23 z Telnet (starszy, nieszyfrowany dostęp tekstowy). To nie są porty FTP.
- "25 i 143": port 25 dotyczy SMTP (wysyłanie poczty), a 143 IMAP (odbiór poczty). To usługi pocztowe, niezwiązane bezpośrednio z FTP.
- "80 i 443": port 80 to HTTP, a 443 to HTTPS, czyli ruch webowy. Blokada tych portów nie blokuje samego FTP.
W praktyce administracyjnej warto też pamiętać, że FTP może działać w różnych trybach (aktywnym i pasywnym). W trybie pasywnym transfer danych może używać dodatkowych portów uzgadnianych podczas sesji, więc pełne "uniemożliwienie FTP" bywa realizowane bardziej kompleksowo niż wyłącznie przez blokadę 20/21. Jednak jako pytanie o standardowe porty usługi, wskazana para jest właściwa.
