W budownictwie (również przy obiektach kolejowych, takich jak mosty, wiadukty czy przepusty) wyróżnia się posadowienie bezpośrednie i posadowienie pośrednie.
Posadowienie bezpośrednie występuje wtedy, gdy obciążenia z konstrukcji są przekazywane na grunt nośny znajdujący się bezpośrednio pod fundamentem. Klasycznym przykładem są ławy fundamentowe wykonywane zwykle pod ścianami lub rzędami słupów. Nie ma tu elementu, który "przenosi" obciążenie w głąb gruntu – fundament pracuje na podłożu pod swoją podstawą.
Posadowienie pośrednie stosuje się, gdy warstwa nośna zalega głęboko lub warunki gruntowo-wodne utrudniają wykonanie fundamentu bezpośredniego. Wtedy obciążenie przenosi się na głębiej położone warstwy za pomocą elementów wprowadzonych w podłoże.
- Pale są typowym elementem posadowienia pośredniego – przekazują obciążenia na głębsze warstwy nośne (lub przez tarcie pobocznicy).
- Kesony (np. w gruntach nawodnionych) także zalicza się do rozwiązań pośrednich, bo umożliwiają przekazanie obciążeń na odpowiednio nośne warstwy na większej głębokości.
- Studnie fundamentowe to również posadowienie pośrednie – konstrukcje opuszczane w grunt do uzyskania wymaganych warunków nośności.
Dlatego posadowieniem pośrednim nie jest posadowienie na ławach, natomiast pozostałe wskazane rozwiązania są przykładami posadowienia pośredniego.