Postcardware to potoczna, dość niszowa forma licencji na oprogramowanie, oparta na prostym warunku: autor zezwala na korzystanie z aplikacji, jeśli użytkownik wyśle mu tradycyjną kartkę pocztową. Zwykle jest to gest wdzięczności, a nie klasyczna opłata licencyjna; istotą jest właśnie "pocztówka" jako warunek korzystania.
Dlatego poprawna jest odpowiedź: "korzystanie z aplikacji pod warunkiem wysłania do autora tradycyjnej kartki pocztowej." – oddaje ona charakterystyczny element tej licencji.
Pozostałe propozycje nie pasują, bo opisują inne, znacznie bardziej formalne lub odmienne modele:
- Odpowiedź o "dowolnym modyfikowaniu, kopiowaniu i dystrybuowaniu" za symboliczną kwotę miesza ideę opłaty z bardzo szerokimi prawami do modyfikacji i dystrybucji. Postcardware nie jest z definicji licencją sprzedażową ani nie definiuje tak szerokich swobód jak licencje otwarte.
- Opis "modyfikacji kodu i jego rozprowadzania", "dystrybucji bez postaci źródłowej" oraz "włączenia do zamkniętego oprogramowania" przy zachowaniu informacji o autorach jest typowy raczej dla rodzin licencji open source/permisywnych. To zupełnie inny temat: dotyczy praw do kodu źródłowego i redystrybucji, a nie wysłania pocztówki.
- Stwierdzenie o "darmowym rozprowadzaniu aplikacji bez ujawnienia kodu źródłowego" opisuje sytuację zbliżoną do rozpowszechniania bezpłatnego, ale zamkniętego oprogramowania (brak obowiązku udostępniania źródeł). To także nie jest postcardware, bo nie zawiera charakterystycznego warunku wysłania kartki.
W kontekście egzaminu warto zapamiętać, że pytania o licencje często rozróżniają: prawo do używania (użytkowanie programu), prawo do modyfikacji (praca na kodzie źródłowym) oraz prawo do dalszej dystrybucji (udostępnianie innym). Postcardware jest rozpoznawalne po prostym, "towarzyskim" warunku związanym z pocztówką.
