Strawność potraw to cecha kulinarno-dietetyczna mówiąca o tym, jak łatwo organizm trawi i wchłania składniki z dania. W praktyce kucharskiej (zwłaszcza przy planowaniu żywienia dietetycznego) potrawy dzieli się m.in. na lekkostrawne i ciężkostrawne. Na ciężkostrawność wpływają przede wszystkim: wysoka zawartość tłuszczu, technika obróbki (szczególnie smażenie, także w panierce) oraz dodatki typu masło, śmietana i sosy oparte na tłuszczu.
Odpowiedź "kotlet de volaille i paprykarz cielęcy" pasuje do tej charakterystyki. Kotlet de volaille jest przygotowywany z nadzieniem z masła, najczęściej panierowany i smażony, co podnosi zawartość tłuszczu i sprawia, że danie jest bardziej obciążające dla przewodu pokarmowego. Paprykarz cielęcy to cielęcina w sosie paprykowo-śmietanowym (lub śmietankowym), a więc z dodatkiem tłuszczu mlecznego; taki sos również zwiększa ciężkostrawność w porównaniu do dań gotowanych w lekkich wywarach.
Pozostałe propozycje są mniej trafne, bo zawierają potrawy, które często przygotowuje się w wersjach lżejszych: "potrawka z kurczaka" bywa gotowana lub duszona bez panierki, a więc zwykle jest łatwiejsza do trawienia niż danie smażone. "Budyń z kurczaka" (w ujęciu dietetycznym jako delikatna potrawa gotowana/na parze) kojarzony jest z kuchnią lekkostrawną. "Pulpety cielęce" oraz "zrazy zawijane" mogą mieć różną strawność zależnie od technologii: gotowane w sosie i odtłuszczone będą lżejsze, natomiast smażone i podawane z ciężkim sosem staną się ciężkostrawne. W pytaniu chodzi jednak o rozpoznanie klasycznych przykładów potraw ciężkostrawnych, gdzie cechy zwiększające ciężkostrawność są najbardziej typowe i jednoznaczne.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy oceniasz strawność, nie patrz wyłącznie na rodzaj mięsa. Najpierw oceń technikę obróbki (smażenie/panierka), potem dodatki tłuszczowe (masło, śmietana) i dopiero na końcu sam surowiec.
