Powierzchnię posadzki oblicza się na podstawie wymiarów odczytanych z rysunku (rzutu). Gdy pomieszczenie ma kształt prostokątny, wystarczy zastosować wzór na pole prostokąta: długość szerokość. Jeżeli rzut jest złożony (np. ma wnękę lub fragment "L"), najbezpieczniej jest podzielić go na kilka prostszych figur (zwykle prostokąty), policzyć pola każdej części, a następnie je zsumować. Jeśli na rzucie występuje wcięcie, które nie jest częścią posadzki, jego pole trzeba odjąć.
Wynik 9,00 m2 oznacza, że suma pól wszystkich części posadzki, policzona z wymiarów z rysunku, daje właśnie taką wartość w metrach kwadratowych. To typowy obmiar wykorzystywany w robotach okładzinowych i wykończeniowych do określenia ilości materiału oraz do rozliczeń.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe?
- 6,00 m2 często pojawia się, gdy ktoś pominie fragment pomieszczenia lub potraktuje rzut jak mniejszy prostokąt, ignorując wnękę.
- 12,00 m2 bywa skutkiem błędnego zsumowania pól częściowych albo odczytania jednego z wymiarów z niewłaściwej linii wymiarowej.
- 18,00 m2 może wynikać z podwojenia pola (np. przez dwukrotne doliczenie tej samej części) albo z pomylenia interpretacji rysunku.
Wskazówka egzaminacyjna: po obliczeniu sprawdź sens wyniku, porównując go "na oko" z rzutem (czy metraż nie jest rażąco za mały/za duży) oraz wykonaj kontrolę rachunków: czy każdy fragment został policzony dokładnie raz.