Sztukateria (np. gzymsy, rozety, listwy) ma zwykle delikatną, wypukłą fakturę i ostre krawędzie detalu. W praktyce renowatorskiej czyszczenie na sucho oznacza usuwanie luźnych zanieczyszczeń (głównie kurzu) bez zwilżania i bez agresywnego tarcia. Z tego powodu poprawna jest odpowiedź "pióropusza do odkurzania" – miękkie włosie pozwala zebrać kurz z zagłębień i wypukłości, minimalizując ryzyko zarysowań oraz wykruszeń.
Odpowiedź "papieru ściernego" jest błędna, ponieważ ścieranie nie tyle czyści, co usuwa warstwę materiału. Na sztukaterii prowadzi to do spłycenia ornamentu, zaokrąglania krawędzi i trwałej utraty detalu, czyli do nieodwracalnego pogorszenia wartości estetycznej i (często) historycznej.
Odpowiedź "środków chemicznych" nie pasuje do warunku "na sucho" i może powodować niekontrolowane reakcje z materiałem lub warstwami wykończeniowymi (np. przebarwienia, rozmiękczenie, naruszenie powłok). Takie metody wymagają odrębnej oceny, prób i technologii, a nie są typowym "suchym" odkurzaniem.
Odpowiedź "dłuta" jest również nieprawidłowa, bo dłuto służy do obróbki i kształtowania albo usuwania fragmentów materiału. Przy czyszczeniu spowoduje łatwe ukruszenia, zadziorne krawędzie i lokalne ubytki, szczególnie na cienkich elementach dekoru.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w pytaniu pojawia się sformułowanie "na sucho", szukaj rozwiązań miękkich i nieściernych (odkurzanie/omiatanie), a metody udarowe, ścierne lub chemiczne traktuj jako wysokiego ryzyka.
