W postępowaniu rozgraniczeniowym kluczowe znaczenie ma to, czy strony są w stanie zgodnie zaakceptować przebieg granicy. Jeżeli na gruncie ujawnia się spór graniczny i jednocześnie nie zostaje zawarta ugoda, geodeta nie ma roli arbitra, który samodzielnie "wybiera" korzystniejszy wariant granicy. W takiej sytuacji powinien wykonać czynności w sposób umożliwiający dalsze rozstrzygnięcie sprawy, czyli przede wszystkim przygotować i przekazać kompletną dokumentację z przebiegu prac.
Odpowiedź "Opracować opinię dotycząca przebiegu granic." (poprawniej językowo: "dotyczącą") jest właściwa, bo wskazuje na czynność, która odpowiada roli geodety przy braku porozumienia: opis, analiza i udokumentowanie ustaleń oraz stanowisk stron, wraz z materiałami z pomiaru i szkicami. Taka opinia nie "załatwia" sporu, ale porządkuje materiał dowodowy i przedstawia techniczne podstawy przebiegu granicy.
Odpowiedź "Ustalić granice według stanu użytkowania." jest błędna, ponieważ stan użytkowania (np. ogrodzenie, sposób uprawy) może być jedynie przesłanką pomocniczą i bywa zmienny. Przy sporze stron nie można przyjąć, że aktualne użytkowanie automatycznie przesądza o granicy prawnej.
Odpowiedź "Wstrzymać postępowanie rozgraniczeniowe." jest nieprawidłowa jako ogólna zasada: sam fakt sporu i braku ugody nie oznacza, że właściwą reakcją geodety jest "zatrzymanie" sprawy bez wykonania wymaganej dokumentacji. Postępowanie powinno zmierzać do udokumentowania sporu i umożliwienia dalszych działań w odpowiednim trybie.
Odpowiedź "Spisać akt ugody między stronami." jest sprzeczna z warunkiem w pytaniu: ugody nie zawarto, więc nie ma podstaw do sporządzenia aktu ugody. To typowa pułapka egzaminacyjna polegająca na nieuwzględnieniu ograniczenia z treści zadania.
Wskazówka egzaminacyjna: w pytaniach o rozgraniczenie zwracaj uwagę na słowa-klucze "spór" i "brak ugody". Zwykle oznacza to konieczność wskazania czynności dokumentacyjnych (opinia/protokół/szkice), a nie rozstrzygnięcia merytorycznego według uznania.
