W praktyce organ administracji po wpływie pisma (podania) najpierw ocenia, czy zawiera ono elementy pozwalające na nadanie mu biegu, w szczególności dane umożliwiające kontakt z wnoszącym. Kluczowe znaczenie ma adres wnioskodawcy, ponieważ bez niego organ nie jest w stanie doręczyć korespondencji, w tym wezwania do usunięcia braków ani informacji o sposobie załatwienia sprawy.
Odpowiedź "Podanie pozostawić bez rozpoznania, jeżeli na podstawie posiadanych danych nie da się ustalić adresu wnioskodawcy." jest trafna, bo wskazuje nie tylko czynność organu, ale też warunek: organ podejmuje taką decyzję dopiero wtedy, gdy nie da się ustalić adresu z danych, którymi już dysponuje. To rozróżnienie jest ważne: jeżeli adres można ustalić (np. z rejestrów, wcześniejszej korespondencji, danych sprawy), organ powinien dążyć do uzupełnienia danych i kontynuować procedowanie.
- Odpowiedź "Podanie pozostawić bez rozpoznania." jest zbyt ogólna. W realnym postępowaniu nie każde podanie z brakami pozostawia się bez rozpoznania; często wzywa się do ich usunięcia. Brak warunku dotyczącego niemożności ustalenia adresu czyni tę odpowiedź nieprecyzyjną.
- Odpowiedź "Podanie odrzucić ze względu na braki formalne w jego treści." wprowadza w błąd, bo w postępowaniu administracyjnym typowe działania organu przy brakach formalnych to wezwanie do uzupełnienia albo pozostawienie bez rozpoznania w określonych sytuacjach. Samo hasło "odrzucić" bywa mylone z innymi trybami (np. środkami zaskarżenia lub procedurami sądowymi), przez co nie odpowiada właściwej czynności w tej sytuacji.
- Odpowiedź "Podanie rozpatrzyć." jest nieprawidłowa, ponieważ bez adresu (i bez możliwości jego ustalenia) organ nie zapewni stronie podstawowych gwarancji procesowych, w tym skutecznych doręczeń. Rozpatrzenie pisma mimo braku możliwości kontaktu naraża postępowanie na wadliwość i nie usuwa problemu formalnego.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w treści zadania pojawia się brak adresu, zawsze zadaj sobie pytanie: "Czy organ może ten adres ustalić z posiadanych danych?" Jeśli nie, właściwą reakcją jest pozostawienie podania bez rozpoznania, a nie jego merytoryczne rozpatrzenie.
