W instalacjach przygotowania ciepłej wody użytkowej (także współpracujących z kolektorami słonecznymi) mogą występować warunki sprzyjające rozwojowi bakterii Legionella: magazynowanie wody w zasobniku, okresowe spadki temperatury, zmienny pobór oraz strefy o gorszej wymianie wody. Z tego powodu stosuje się dezynfekcję termiczną, potocznie nazywaną "przegrzewem" lub funkcją "antylegionella".
Istotą przegrzewu jest krótkotrwałe podniesienie temperatury w zasobniku do wartości wyraźnie wyższej niż normalna temperatura użytkowania CWU. Typowe nastawy użytkowe (np. 45°C, 50°C czy 55°C) mogą być wybierane z uwagi na komfort i bezpieczeństwo przeciwoparzeniowe, ale nie są tym samym co przegrzew dezynfekcyjny. W pytaniu kluczowe jest sformułowanie "ze względów dezynfekcji (legionelli)", które wskazuje na temperaturę charakterystyczną dla cyklu termicznego.
Odpowiedź "70°C" odpowiada progowi kojarzonemu z przegrzewem dezynfekcyjnym, czyli działaniem celowym i okresowym, a nie standardową temperaturą podawania wody do punktów czerpalnych.
- Odpowiedź "55°C" jest często spotykaną nastawą roboczą CWU, ale w kontekście przegrzewu dezynfekcyjnego bywa niewystarczająca i może mylić temperaturę eksploatacyjną z temperaturą dezynfekcji.
- Odpowiedź "50°C" dotyczy raczej typowej temperatury użytkowej zapewniającej komfort, ale jeszcze bardziej oddala się od idei przegrzewu antylegionellowego.
- Odpowiedź "45°C" to wartość komfortowa w wielu instalacjach, jednak z punktu widzenia ograniczania ryzyka mikrobiologicznego jest to temperatura zbyt niska, by traktować ją jako przegrzew dezynfekcyjny.
W praktyce eksploatacyjnej podnoszenie temperatury do takich poziomów wymaga uwzględnienia bezpieczeństwa użytkowników (np. ryzyko oparzeń) oraz odpowiednich rozwiązań mieszających i nastaw automatyki. Na egzaminie warto zwracać uwagę na słowa-klucze: "dezynfekcja", "przegrzanie", "antylegionella" – wskazują one na wartości wyższe niż typowe nastawy CWU.
