Pytanie dotyczy wymaganej minimalnej wysokości pomieszczenia, w którym pracodawca może zorganizować stanowiska stałej pracy, przy założeniu, że nie występują czynniki szkodliwe dla zdrowia. W praktyce BHP takie parametry są elementem oceny, czy warunki lokalowe pozwalają bezpiecznie wykonywać pracę (m.in. ze względu na komfort, wymianę powietrza, odprowadzanie ciepła i wilgoci oraz możliwość prawidłowej organizacji stanowisk).
Odpowiedź "3,0 m" jest zgodna z wymaganiem przyjętym w treści zadania dla pomieszczeń stałej pracy w rozpatrywanym wariancie (brak czynników szkodliwych). Jest to wartość, którą technik BHP powinien kojarzyć jako parametr graniczny przy weryfikacji pomieszczeń przed uruchomieniem stanowisk lub przy kontroli warunków pracy.
- Odpowiedź "2,2 m" jest zaniżona dla stanowisk stałej pracy w tym ujęciu; bywa kojarzona z innymi rodzajami pomieszczeń albo z wyjątkami, co prowadzi do typowej pomyłki pamięciowej.
- Odpowiedź "2,5 m" często wydaje się "rozsądna" intuicyjnie, dlatego bywa wybierana na skróty (heurystyka podobieństwa), ale w tym pytaniu nie spełnia wskazanego wymogu minimalnego.
- Odpowiedź "2,0 m" jest najniższą z podanych i w kontekście stanowisk stałej pracy stanowi wartość zdecydowanie niewystarczającą, dlatego jest typowym dystraktorem.
Wskazówka egzaminacyjna: przy pytaniach liczbowych najpierw zidentyfikuj warunki brzegowe (tu: "stała praca" oraz "brak czynników szkodliwych"), a dopiero potem wybieraj wartość. To ogranicza ryzyko przenoszenia wymagań z innych sytuacji.
