W sytuacji, gdy pracodawca nie wypłaca pracownikowi należnego wynagrodzenia, narusza podstawowe obowiązki wynikające ze stosunku pracy. Tego typu naruszenie jest co do zasady kwalifikowane jako wykroczenie przeciwko prawom pracownika, a nie jako przestępstwo. Dlatego prawidłową sankcją jest kara grzywny w ustawowo określonym przedziale.
Odpowiedź "ograniczenia wolności" jest nieprawidłowa, ponieważ jest to kara typowo kojarzona z odpowiedzialnością karną (za przestępstwa), a w sprawach niewypłacenia wynagrodzenia w typowym ujęciu stosuje się odpowiedzialność wykroczeniową i grzywnę. Podobnie odpowiedź "pozbawienia wolności" jest błędna: sama zwłoka lub odmowa wypłaty zaległego wynagrodzenia (bez dodatkowych, szczególnych okoliczności) nie jest standardowo sankcjonowana więzieniem w ramach tego typu naruszeń pracowniczych.
Odpowiedź "odebrania pozwolenia na prowadzenie działalności gospodarczej" także jest błędna. Państwowa Inspekcja Pracy prowadzi kontrolę i może inicjować postępowania w odpowiednich trybach, ale cofanie "pozwolenia na działalność" nie jest typową, bezpośrednią karą za to wykroczenie w prawie pracy. W praktyce konsekwencją kontroli i potwierdzenia naruszeń są środki prawne prowadzące przede wszystkim do nałożenia grzywny oraz zobowiązania do usunięcia naruszeń (wypłaty należności).
Wskazówka egzaminacyjna: w pytaniach o PIP i naruszenia praw pracownika często kluczowe jest rozróżnienie, czy opis dotyczy wykroczenia (najczęściej grzywna), czy przestępstwa (kary wolnościowe). Jeśli w treści chodzi o zaległe wynagrodzenie i skargę do PIP, najczęściej właściwym kierunkiem odpowiedzi jest sankcja grzywny.
