Po rozwiązaniu umowy o pracę pracownik traci tytuł do obowiązkowego ubezpieczenia zdrowotnego z tego zatrudnienia, ale nie traci od razu prawa do świadczeń. Przepisy przewidują tzw. okres ochronny: prawo do świadczeń opieki zdrowotnej wygasa po upływie 30 dni od dnia wygaśnięcia obowiązku ubezpieczenia.
W tej sytuacji stosunek pracy ustał 30 czerwca, więc obowiązek ubezpieczenia z tego tytułu wygasa tego samego dnia. Następnie liczymy 30 dni kalendarzowych ochrony: 1 lipca to pierwszy dzień, a 30 lipca to trzydziesty (ostatni) dzień okresu ochronnego. Dlatego poprawną odpowiedzią jest "30 lipca".
Dlaczego pozostałe daty są nieprawidłowe?
- "1 lipca" – to dopiero pierwszy dzień okresu ochronnego, a nie dzień wygaśnięcia prawa do świadczeń.
- "10 lipca" – wskazuje zbyt krótki okres; nie wynika z zasady 30 dni i może być efektem błędnego założenia o "kilku dniach" ochrony.
- "31 lipca" – to typowy błąd polegający na przesunięciu liczenia o jeden dzień (jakby ochrona trwała 31 dni) albo na utożsamieniu ochrony z "końcem następnego miesiąca".
Wskazówka egzaminacyjna: zawsze ustal najpierw, kiedy wygasa obowiązek ubezpieczenia (zwykle w dniu ustania zatrudnienia), a dopiero potem od następnego dnia policz 30 dni ochrony. To ogranicza pomyłki o 1 dzień.