KWALIFIKACJA EKA5 - TEST WIEDZY NR 6

PYTANIE NR 15.
Pracodawca zatrudnia pracownika na umowę o pracę na czas określony. Po zakończeniu umowy, pracodawca chce zatrudnić tego samego pracownika na kolejną umowę o pracę na czas określony. Jakie przepisy regulują taką sytuację?
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Umowy o pracę na czas określony podlegają limitom: co do zasady można zawrzeć maksymalnie 3 takie umowy, a łączny czas ich trwania nie może przekroczyć 33 miesięcy.
Ma to zapobiegać "wiecznym" umowom terminowym i wymusza w praktyce zmianę formy zatrudnienia po wyczerpaniu limitu.

Pełne wyjaśnienie:

W prawie pracy umowa o pracę na czas określony nie może być zawierana z tą samą osobą w sposób nieograniczony. Co do zasady obowiązuje jednocześnie limit liczby umów oraz limit łącznego czasu: dopuszczalne jest zawarcie maksymalnie trzech umów terminowych, a łączny czas zatrudnienia na takich umowach nie powinien przekroczyć 33 miesięcy.

Dlatego odpowiedź "Pracodawca może zatrudnić tego samego pracownika na kolejną umowę o pracę na czas określony, ale tylko 3 razy w ciągu 33 miesięcy." oddaje sens ograniczeń, które mają przeciwdziałać obchodzeniu stabilności zatrudnienia przez wielokrotne odnawianie umów terminowych.

Pozostałe propozycje są nieprawidłowe z typowych powodów:

  • "…bez żadnych ograniczeń." – sugeruje pełną dowolność, która nie odpowiada konstrukcji ochronnej prawa pracy.
  • "…ale tylko po upływie 3 miesięcy…" – wprowadza mechanizm "karencji", który bywa intuicyjnie zakładany przez zdających, lecz nie wynika wprost z samej idei limitu 3/33; przepisy operują limitami, a nie prostą przerwą czasową jako warunkiem zawarcia kolejnej umowy.
  • "…ale tylko po upływie 6 miesięcy…" – analogicznie, to arbitralna liczba mogąca brzmieć wiarygodnie, ale nie stanowi typowego kryterium dopuszczalności kolejnej umowy terminowej.

W praktyce kadrowej kluczowe jest prowadzenie ewidencji zawartych umów i okresów zatrudnienia, aby przed podpisaniem kolejnej umowy sprawdzić, czy nie doszło do przekroczenia limitów oraz czy nie zachodzą szczególne sytuacje, w których zasady mogą wyglądać inaczej.

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
Co do zasady obowiązują dwa limity jednocześnie: limit liczby umów oraz limit łącznego czasu ich trwania. W praktyce w zadaniach egzaminacyjnych najczęściej pojawia się reguła "maksymalnie 3 umowy" oraz "maksymalnie 33 miesiące łącznie". Zawsze warto sprawdzić aktualne brzmienie przepisów.
Ograniczenia mają zapobiegać nadużyciom, czyli utrzymywaniu pracownika przez długi czas na kolejnych umowach terminowych zamiast zapewnienia stabilniejszej formy zatrudnienia. Dzięki limitom prawo pracy wzmacnia przewidywalność zatrudnienia i ogranicza obchodzenie ochrony właściwej dla umów bezterminowych.
Do limitu wlicza się łączny czas trwania umów o pracę na czas określony zawieranych z tym samym pracownikiem (kolejno). W praktyce kadrowej trzeba pilnować dat rozpoczęcia i zakończenia każdej umowy oraz sumować okresy, bo przekroczenie limitu może wywoływać skutki prawne dla rodzaju zatrudnienia.
Nie należy zakładać automatycznie, że sama przerwa czasowa "resetuje" limity. W testach często jest to pułapka: pojawiają się odpowiedzi sugerujące 3 lub 6 miesięcy przerwy, mimo że kluczowe są limity liczby i łącznego czasu. W praktyce zawsze trzeba odnieść się do aktualnych przepisów i wyjątków.
Nie jest to prawidłowe założenie dla umowy o pracę. Prawo pracy przewiduje mechanizmy ograniczające wielokrotne odnawianie umów terminowych. Na egzaminie odpowiedź "bez żadnych ograniczeń" zwykle jest dystraktorem, bo pomija ochronny charakter przepisów o zatrudnieniu.
Najprościej: (1) policzyć, ile umów na czas określony już zawarto z pracownikiem, (2) zsumować okresy ich trwania, (3) porównać wynik z limitami oraz sprawdzić, czy nie zachodzi wyjątek. Do tego potrzebna jest rzetelna ewidencja umów i dat w aktach osobowych.
Najczęściej myli się: liczbę umów z limitem miesięcy, "przerwy" między umowami z rzeczywistymi limitami oraz umowę o pracę z umowami cywilnoprawnymi. Błędem jest też wybieranie odpowiedzi z konkretną liczbą miesięcy tylko dlatego, że brzmi "urzędowo", bez oparcia w regule limitów.
Szczególnej analizy wymagają sytuacje, gdy umowa jest zawierana w specyficznym celu (np. zastępstwo lub projekt), gdy pojawiają się nietypowe przerwy w zatrudnieniu albo gdy w historii pracownika są różne typy umów. Wtedy nie wystarczy pamiętać "3/33", tylko trzeba sprawdzić warunki szczególne.
W dokumentacji powinny być: poprzednie umowy z datami, informacja o ciągłości zatrudnienia, ewentualne aneksy oraz dane potrzebne do ustalenia łącznego czasu trwania umów terminowych. Przed podpisaniem kolejnej umowy warto wykonać krótką notatkę kontrolną z wyliczeniem limitów na podstawie akt.
Ucz się schematem: rodzaj umowy → limit liczby → limit czasu → typowe pułapki (fałszywe "przerwy 3/6 miesięcy") → zastosowanie w kadrach. Dobrze działa rozwiązywanie krótkich case studies z osi czasu zatrudnienia oraz ćwiczenie sumowania okresów z kilku następujących po sobie umów.
info

Około 45% zdających odpowiada poprawnie na to pytanie. trudne

Źródła:

  • Państwowa Inspekcja Pracy – poradniki dot. umów o pracę (umowy terminowe): https://www.pip.gov.pl/pl/baza-wiedzy/prawo-pracy/ (dostęp: 2026-02-27)
  • Portal Gov.pl – informacje o prawie pracy/umowach o pracę (działy poradnikowe): https://www.gov.pl/web/rodzina/prawo-pracy (dostęp: 2026-02-27)

Materiały:

  • Komentarze i opracowania do prawa pracy (umowy terminowe)
  • Materiały edukacyjne Państwowej Inspekcji Pracy dotyczące umów o pracę
  • Podręczniki do kwalifikacji kadrowo-płacowych (dział: nawiązywanie i rozwiązywanie stosunku pracy)

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego