W turystyce (w tym w turystyce wiejskiej) walory naturalne, nazywane też przyrodniczymi, to takie elementy środowiska, które istnieją niezależnie od działalności człowieka i same w sobie stanowią powód przyjazdu turystów. Typowe przykłady to: pasma górskie, doliny i przełomy rzek, rzeki i jeziora, wodospady, wybrzeża, formy polodowcowe, a także obszary chronione wynikające z wyjątkowych cech przyrody.
Odpowiedź "Pieniny i Dunajec" spełnia warunek podwójnie: Pieniny są jednostką górską (walor rzeźby terenu), a Dunajec jest rzeką (walor hydrograficzny). W praktyce turystycznej oba te elementy często łączy się w programach wycieczek (krajobraz górski + rzeka), bo wspólnie tworzą rozpoznawalny zestaw atrakcji przyrodniczych.
Pozostałe propozycje są mylące, ponieważ zawierają mieszankę obiektu przyrodniczego i miejscowości albo element jednoznacznie osadniczy. Miejscowość (np. kurort, miasto, wieś) to z zasady walor antropogeniczny (kulturowy/organizacyjny), nawet jeśli leży w atrakcyjnym krajobrazowo miejscu. Podobnie nazwa miejscowości nad morzem nie jest "walorem naturalnym" sama w sobie – walorem naturalnym jest np. wybrzeże, plaża czy klif, a miejscowość stanowi zaplecze i infrastrukturę turystyczną.
Na egzaminie warto stosować prostą procedurę: (1) sprawdź, czy oba elementy pary są formami przyrody; (2) jeśli którykolwiek jest nazwą miejscowości/obiektu wytworzonego przez człowieka, para nie spełnia kryterium "dwa walory naturalne".
