Kierunek trasy między dwoma punktami w mieście wyznacza się zawsze jako położenie celu względem miejsca startu. W tym typie zadania nie chodzi o to, w którą stronę "patrzy" turysta, lecz o relację przestrzenną na planie: czy punkt docelowy leży bardziej na północ, na południe, na wschód czy na zachód (albo w kombinacji, np. północny wschód).
Odpowiedź "północny wschód" jest poprawna, ponieważ w analizowanej parze punktów cel znajduje się jednocześnie bardziej na północ i bardziej na wschód od punktu startowego. Taką relację opisuje się właśnie jako kierunek północno‑wschodni.
Pozostałe odpowiedzi są błędne, bo każda z nich zakłada inną kombinację składowych kierunku:
- "północny zachód" pasowałby tylko wtedy, gdyby cel był na północ, ale jednocześnie na zachód od startu.
- "południowy zachód" oznacza cel położony niżej (na południe) i bardziej na zachód, co jest inną relacją przestrzenną.
- "południowy wschód" wymaga położenia celu na południe i na wschód, a więc zmiany składowej północ/południe.
W praktyce w informacji turystycznej warto łączyć sam kierunek z krótkim, bezpiecznym opisem dojścia (np. wskazaniem głównego ciągu pieszego i punktów orientacyjnych). Kluczowe jest jednak, aby kierunek świata wynikał z mapy/planów, a nie z pamięci lub skojarzeń.
