Praca umysłowa wykonywana długo w pozycji siedzącej jest typowa dla stanowisk administracyjno-biurowych. Jeżeli pracownik nie przestrzega zasad BHP na stanowisku (np. nie robi przerw, nie zmienia pozycji, pracuje w niekorzystnych warunkach środowiskowych i organizacyjnych), rośnie ryzyko pogorszenia samopoczucia i spadku sprawności psychofizycznej. W takim ujęciu poprawna odpowiedź wskazuje na niedotlenienie oraz zmniejszenie wydolności fizycznej i umysłowej, czyli efekt, który może przejawiać się m.in. zmęczeniem, sennością, spadkiem koncentracji i gorszą tolerancją wysiłku.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe w kontekście opisanej sytuacji?
- Duży wydatek energetyczny – długotrwała praca umysłowa w pozycji siedzącej zwykle nie wiąże się z wysokim wydatkiem energetycznym porównywalnym z pracą fizyczną. To typowy "fałszywy trop" wynikający z mylenia obciążenia psychicznego z obciążeniem energetycznym.
- Uszkodzenie narządu słuchu i głuchotę – takie skutki są charakterystyczne dla narażenia na hałas, a nie dla samej pracy siedzącej i braku ergonomii. Na typowym stanowisku biurowym zagrożenie hałasem nie jest głównym czynnikiem ryzyka tej skali.
- Schorzenia oddechowe – choroby układu oddechowego mogą wynikać np. z ekspozycji na czynniki biologiczne/chemiczne lub złej jakości powietrza, ale nie są najbardziej bezpośrednim i typowym skutkiem opisanej sytuacji w pytaniu. Pytanie dotyczy skutków długotrwałego siedzenia i niestosowania zasad BHP na stanowisku, a nie ekspozycji na szczególne czynniki chorobotwórcze.
Wskazówka egzaminacyjna: przy pytaniach o BHP zawsze dopasuj skutek do rodzaju narażenia. Dla pracy biurowej dominują skutki związane z organizacją pracy, obciążeniem statycznym i spadkiem sprawności w trakcie długiego siedzenia, a nie typowe zagrożenia stanowisk przemysłowych (hałas, duży wysiłek energetyczny).
