W BHP drgania mechaniczne klasyfikuje się m.in. według tego, jaką część ciała obejmują i jak są przekazywane do organizmu. W praktyce najczęściej rozróżnia się:
- drgania miejscowe (ręka–ramię) – gdy źródłem są narzędzia trzymane w dłoniach lub obsługiwane rękami, a drgania wchodzą do organizmu przede wszystkim przez dłonie i przedramiona;
- drgania ogólne (całego ciała) – gdy pracownik jest narażony poprzez podparcie/posadowienie ciała, np. siedzenie na fotelu pojazdu, stanie na wibrującej platformie lub oparcie o element drgający.
W przypadku pracy przy użyciu młota spalinowego typowa sytuacja polega na trzymaniu narzędzia i prowadzeniu go rękami. Z tego powodu dominującym narażeniem są drgania miejscowe.
Odpowiedź "ogólnie" jest nieprawidłowa, ponieważ sugeruje drgania całego ciała. Te zwykle wiążą się z przenoszeniem drgań przez siedzisko, podłogę lub oparcie, np. w maszynach jezdnych, wózkach, pojazdach czy na stanowiskach z wibrującymi podestami.
Odpowiedzi "przez pośladki" i "przez plecy" nie są poprawnymi kategoriami klasyfikacji w tym ujęciu. Mogą kojarzyć się z drogą kontaktu przy drganiach ogólnych (siedzenie/oparcie), ale pytanie dotyczy narzędzia ręcznego, więc kluczowe jest rozróżnienie: miejscowo (ręka–ramię) vs ogólnie (całe ciało).
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w treści pojawia się narzędzie trzymane w dłoniach (młot, szlifierka, wiertarka), najczęściej chodzi o drgania miejscowe; gdy pojawia się pojazd, fotel lub platforma – o drgania ogólne.
