Po zakończeniu zatrudnienia pracownik powinien otrzymać dokument, który potwierdza przebieg zatrudnienia i zawiera kluczowe informacje potrzebne w dalszej karierze zawodowej oraz przy ustalaniu uprawnień pracowniczych. Takim dokumentem jest świadectwo pracy – jego wydanie jest obowiązkiem pracodawcy związanym bezpośrednio z ustaniem stosunku pracy.
Dlaczego "świadectwo pracy" pasuje najlepiej? Ponieważ jest to standardowy dokument kadrowy wydawany po rozwiązaniu lub wygaśnięciu umowy. W praktyce pracownik wykorzystuje go m.in. przy podejmowaniu kolejnej pracy, a także w sprawach związanych z wykazywaniem okresów zatrudnienia.
Pozostałe propozycje nie opisują obowiązku, który powstaje z samego faktu zwolnienia:
- "Pisemne referencje" – mogą być mile widziane, ale co do zasady nie stanowią automatycznego, powszechnego obowiązku pracodawcy. Referencje są raczej elementem dobrych praktyk HR lub indywidualnych ustaleń.
- "List motywacyjny" – to dokument tworzony przez kandydata do pracy w procesie rekrutacji. Nie jest wydawany przez pracodawcę osobie zwalnianej.
- "Umowę o pracę" – pracownik otrzymuje ją przy nawiązaniu stosunku pracy (zawarciu umowy). Po zakończeniu zatrudnienia kluczowym dokumentem podsumowującym jest świadectwo pracy, a nie ponowne "wydanie" umowy.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w pytaniu pojawia się wątek "zwolnienia" lub "ustania zatrudnienia" i "obowiązku pracodawcy", najpierw rozważ dokumenty kadrowe i ustawowe (np. świadectwo pracy), a dopiero potem elementy uznaniowe (np. referencje).
