W laboratorium chemicznym podstawową informacją o ryzyku jest etykieta odczynnika z piktogramami GHS (system zharmonizowany, wdrożony w UE w ramach CLP). Piktogramy są zaprojektowane tak, aby jednym symbolem wskazać dominujący typ zagrożenia i ułatwić dobór środków zapobiegawczych.
Odpowiedź "z pożarem" jest właściwa, gdy etykieta zawiera piktogram płomienia (GHS02). Oznacza on, że substancja lub mieszanina jest łatwopalna i może zapalić się pod wpływem źródła zapłonu (iskry, gorącej powierzchni, otwartego ognia) lub podgrzania. W praktyce technik analityk powinien wtedy:
- usunąć źródła zapłonu (palniki, iskrowniki, urządzenia grzewcze),
- zapewnić dobrą wentylację i pracę w dygestorium, gdy jest to zasadne,
- stosować właściwe zasady magazynowania (z dala od ciepła),
- mieć przygotowane środki gaśnicze odpowiednie dla danego typu pożaru.
Pozostałe odpowiedzi opisują inne klasy zagrożeń lub pojęcia:
- "z lotnością" – lotność jest właściwością fizyczną (łatwość parowania), a nie samodzielną kategorią piktogramu GHS. Substancja może być lotna i jednocześnie łatwopalna, toksyczna lub drażniąca; sama "lotność" nie jest głównym zagrożeniem klasyfikacyjnym na etykiecie.
- "z wybuchem" – to zagrożenie wiąże się typowo z piktogramem "bomba" (GHS01), a nie z płomieniem. Częstym błędem jest utożsamianie wszystkiego, co "łatwo się zapala", z wybuchem.
- "z poparzeniem" – poparzenia chemiczne kojarzą się z piktogramem "korozja" (GHS05) i substancjami żrącymi. To inna klasa zagrożenia niż łatwopalność.
W zadaniach egzaminacyjnych kluczowe jest rozpoznanie piktogramu i przypisanie mu właściwego typu ryzyka, a następnie przełożenie tego na praktyczne działania BHP.
