W środowisku mokrym, takim jak praca na zewnątrz podczas mgły lub przy skraplaniu (rosiczce), warstwa wody na skórze i ubraniu znacząco obniża rezystancję ciała. To powoduje, że przy tym samym napięciu może popłynąć większy prąd rażeniowy, a więc ryzyko porażenia staje się dużo wyższe niż w warunkach suchych.
Dlatego dla obwodów bardzo niskiego napięcia (ELV) stosuje się graniczne wartości tzw. napięć bezpiecznych zależne od warunków środowiskowych. W warunkach ekstremalnych/mokrych (kontakt z wodą lub stałe zawilgocenie) maksymalne bezpieczne napięcie prądu przemiennego wynosi 12 V AC. Taka wartość jest przyjmowana jako granica, przy której dotyk nie powinien powodować porażenia zagrażającego życiu w tych warunkach.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne?
- 6 V – jest niższe niż wymagane maksimum, więc z punktu widzenia bezpieczeństwa byłoby "jeszcze bezpieczniejsze", ale pytanie dotyczy maksymalnego napięcia bezpiecznego. 6 V nie jest wartością graniczną dla tego środowiska.
- 24 V – to typowe napięcie sterownicze spotykane w praktyce, co może kusić do wyboru, ale w warunkach mokrych przekracza dopuszczalną wartość dla AC. Często myli się je z limitami dla łagodniejszych warunków.
- 48 V – jest zbyt wysokie dla warunków mokrych; może być kojarzone z obwodami ELV w innych zastosowaniach, ale nie spełnia wymagań bezpieczeństwa dla opisanego środowiska.
W praktyce elektryk w takich warunkach powinien przewidzieć zasilanie SELV/PELV i odpowiedni transformator bezpieczeństwa lub zasilacz, tak aby napięcie w obwodzie narażonym na dotyk nie przekraczało 12 V AC.
