KWALIFIKACJA SPO1 - TEST WIEDZY NR 3

W opiece i asystowaniu osobie z trudnościami w poruszaniu się kluczowe jest zwiększanie dostępności i minimalizowanie ryzyka podczas przemieszczania się. Plan dnia zawiera aktywności (np. ćwiczenia, spacer), które często wiążą się z wyjściem lub przemieszczaniem się w przestrzeni. Najbardziej adekwatnym działaniem jest więc zorganizowanie transportu (oraz ewentualnej asysty przy transferach), aby osoba mogła bezpiecznie dotrzeć na aktywności i wrócić bez nadmiernego wysiłku.

Dlaczego transport jest najlepszy?

• Bezpośrednio adresuje problem: trudność dotyczy poruszania się, więc wsparcie powinno dotyczyć mobilności (dojazd, dostępność, asekuracja).
• Zwiększa bezpieczeństwo: mniej sytuacji ryzykownych (pośpiech, długie dystanse, schody, nierówności), mniejsze prawdopodobieństwo upadku i urazów.
• Poprawia komfort: ogranicza ból, zmęczenie i stres związany z przemieszczaniem się, co sprzyja utrzymaniu aktywności w ciągu dnia.
• Ułatwia realizację planu: osoba ma większą szansę faktycznie wykonać ćwiczenia i spacer, co może wspierać sprawność i samodzielność.

Dlaczego pozostałe opcje są nieprawidłowe?

• "Zmniejsz czas między posiłkami" – nie wynika z problemu mobilności. Zbyt częste posiłki mogą być trudne organizacyjnie i nie podnoszą bezpieczeństwa przemieszczania; mogą też kolidować z rehabilitacją/odpoczynkiem.
• "Przenieś ćwiczenia fizyczne na późniejszą godzinę" – zmiana godziny nie usuwa bariery w poruszaniu się. Bez zapewnienia dostępności i bezpiecznego dotarcia ćwiczenia nadal mogą być trudne do wykonania, a dodatkowo późna pora może pogorszyć zmęczenie.
• "Zmniejsz ilość posiłków do dwóch dziennie" – to rozwiązanie potencjalnie szkodliwe (ryzyko gorszego odżywienia i samopoczucia) i nie ma związku z bezpieczeństwem mobilności.

Wskazówka egzaminacyjna: szukaj odpowiedzi, która najbardziej bezpośrednio usuwa ograniczenie wskazane w treści (tu: trudności w poruszaniu się) i realnie zmniejsza ryzyko zdarzeń niepożądanych.