W typowym procesie magazynowym kolejność faz wynika z logiki przepływu materiałów oraz z organizacji pracy magazynu. Towar najpierw przyjmuje się (rozładunek, kontrola ilościowo-jakościowa, identyfikacja, ewidencja), ponieważ dopiero po formalnym i fizycznym przyjęciu może zostać przypisany do miejsca w magazynie.
Następnie następuje składowanie, czyli umieszczenie ładunku w lokalizacji magazynowej (np. na regale, w strefie odkładczej, w chłodni). Ten etap ma zapewnić bezpieczeństwo zapasu, porządek oraz możliwość szybkiego odnalezienia towaru.
Kolejna faza to kompletacja zamówień (picking). Wykonuje się ją wtedy, gdy pojawia się zapotrzebowanie: zamówienie klienta, zlecenie produkcyjne lub wydanie na inny dział. Kompletacja polega na pobraniu właściwych pozycji i ilości z miejsc składowania oraz przygotowaniu ich do wysyłki lub wydania.
Ostatnim etapem jest wydawanie towaru, czyli przekazanie skompletowanego ładunku odbiorcy (załadunek, potwierdzenie dokumentów, aktualizacja stanów). Jest to finał procesu magazynowego dla danej partii towaru.
Dlaczego pozostałe sekwencje są nieprawidłowe?
- Zaczynanie od wydawania pomija fakt, że nie można wydać czegoś, co nie zostało przyjęte i zidentyfikowane w magazynie.
- Składowanie przed przyjęciem jest nielogiczne organizacyjnie: składowanie jest czynnością wykonywaną na towarze już przyjętym do ewidencji i procesu.
- Wydawanie tuż po przyjęciu pomija etap składowania i kompletacji, które w większości magazynów są odrębnymi, planowanymi operacjami (nawet jeśli czasem realizuje się je bardzo szybko).
W praktyce w zakładzie spożywczym ta kolejność ma dodatkowe znaczenie: umożliwia kontrolę warunków przechowywania (np. chłodnia/mroźnia) oraz śledzenie partii i terminów przydatności w toku składowania i kompletacji.
