W przygotowaniu materiałów do druku trzeba rozróżniać kilka podobnie brzmiących pojęć. PPI (pixels per inch) opisuje gęstość pikseli obrazu w pliku i jest parametrem właściwym dla bitmapy. To właśnie ten parametr najczęściej odnosi się do jakości szczegółów fotografii lub grafiki rastrowej przy druku w skali 1:1 (bez powiększania).
Odpowiedź "300 ppi" jest uznawana za typową, technologiczną wartość docelową dla barwnych bitmap przeznaczonych do większości zastosowań drukowych (np. ulotki, foldery, strony katalogów). Taka gęstość pikseli zwykle pozwala uniknąć widocznych "schodków" i rozmycia szczegółów przy standardowym dystansie oglądania.
Pozostałe propozycje mieszają inne jednostki i etapy procesu:
- "2400 dpi" dotyczy przede wszystkim rozdzielczości pracy urządzeń (drukarek, naświetlarek) i sposobu stawiania kropek, a nie tego, ile informacji (pikseli) zawiera obraz w pliku. Wysokie dpi nie zastępuje brakujących pikseli w bitmapie.
- "1200 lpi" odnosi się do częstotliwości rastra (linie na cal). To parametr związany z rastrowaniem, a typowe wartości są dobierane do technologii i podłoża; sama jednostka nie jest bezpośrednią miarą rozdzielczości bitmapy.
- "80 spi" jest kojarzone z próbkowaniem/skanowaniem (samples per inch) i również nie jest standardowym sposobem podawania rozdzielczości gotowej bitmapy do druku w pliku DTP. Dodatkowo taka wartość byłaby zazwyczaj zbyt niska dla druku jakościowego.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli pytanie dotyczy bitmapy i jej przygotowania do druku, najpierw sprawdź, czy odpowiedź jest w ppi. Jeśli wśród opcji pojawiają się dpi lub lpi, często są to dystraktory testujące rozróżnianie pojęć.
