Badanie przylegania iglicy do opornicy dotyczy rozjazdu: iglica (ruchomy element) po nastawieniu powinna ściśle przylegać do opornicy (element stały). Kontrola wykonywana blaszką (szczelinomierzem) polega na próbie wsunięcia blaszki o zadanej grubości w miejsce styku. Jeżeli blaszka o grubości odpowiadającej wymaganiu kontrolnemu nie wchodzi (lub wchodzi zgodnie z przyjętym kryterium), uznaje się, że przyleganie spełnia warunek.
Odpowiedź "1mm" wskazuje wartość grubości blaszki, którą należy zastosować w tej kontroli. W praktyce ma to znaczenie, ponieważ nawet niewielka szczelina między iglicą i opornicą może pogarszać warunki prowadzenia zestawu kołowego, zwiększać zużycie elementów rozjazdu oraz ryzyko nieprawidłowego przejazdu przez rozjazd.
Pozostałe wartości ("2mm", "3mm", "4mm") są typowymi dystraktorami: łatwo je wybrać metodą zgadywania "większa = bezpieczniej", ale kontrola przylegania jest pomiarem bardzo precyzyjnym, a dopuszczalność szczeliny jest zwykle mała. Warto też pamiętać, że różne kontrole (np. luzów, zużycia czy nastaw) mogą używać innych wartości – stąd częstym błędem jest przenoszenie liczb z innych zagadnień.
Uwaga dydaktyczna: na egzaminie zwracaj uwagę na słowo "przyleganie" (kontakt, dosiadanie) – to sugeruje badanie małej szczeliny przy styku, a nie "luzu roboczego" w innym miejscu układu rozjazdowego.
