KWALIFIKACJA MED10 - STYCZEŃ 2012

Masaż w praktyce technika masażysty polega na oddziaływaniu na tkanki głównie poprzez bodźce mechaniczne: nacisk, przesuwanie, tarcie, rozciąganie i wibrację. Receptory, które są wyspecjalizowane w odbiorze takich bodźców, to mechanoreceptory. Znajdują się one m.in. w skórze i tkankach podskórnych i odpowiadają za czucie dotyku, ucisku oraz drgań. Dlatego prawidłowo wykonany masaż będzie przede wszystkim pobudzał mechanoreceptory.

Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe?

• Nocyreceptory (nocyceptory) – są to receptory bólu. Ulegają pobudzeniu, gdy bodziec jest potencjalnie uszkadzający (zbyt silny ucisk, stan zapalny, uraz) albo gdy dochodzi do naruszenia tkanek. W masażu dąży się do dawkowania siły tak, aby działać terapeutycznie bez wywoływania bólu jako dominującego sygnału.
• Chemoreceptory – reagują na bodźce chemiczne (np. stężenie gazów, pH, substancje w środowisku). Nie są główną drogą odbioru typowego bodźca masażu, bo masaż nie polega na zmianie składu chemicznego środowiska receptorów w sposób bezpośredni i dominujący.
• Baroreceptory – są związane przede wszystkim z regulacją układu krążenia i reagują na rozciągnięcie ścian naczyń oraz zmiany ciśnienia. Choć masaż może pośrednio wpływać na krążenie (np. poprzez odruchy i zmianę napięcia naczyń), to nie baroreceptory są podstawowymi receptorami odbierającymi bodźce masażu na poziomie skóry.

Wskazówka egzaminacyjna: najpierw określ rodzaj bodźca. Jeżeli w pytaniu pojawia się dotyk/ucisk/wibracja – myśl o mechanoreceptorach; jeżeli ból – o nocyceptorach; jeżeli chemia – o chemoreceptorach; jeżeli ciśnienie krwi/rozciąganie naczyń – o baroreceptorach.