Masaż segmentarny zalicza się do technik oddziałujących przede wszystkim odruchowo. Oznacza to, że bodźce aplikowane w określonych okolicach ciała (powiązanych z unerwieniem segmentarnym) mogą wywoływać reakcje w układzie autonomicznym, a przez to wspierać normalizację pracy narządów wewnętrznych w zakresie odpowiadających im segmentów.
Odpowiedź "normalizację pracy narządów wewnętrznych." jest więc zgodna z istotą tej metody: zabieg nie jest ukierunkowany wyłącznie na miejscowe rozluźnienie mięśni czy mechaniczne "przesuwanie" płynów, ale na uzyskanie reakcji regulacyjnej (wegetatywnej) poprzez bodźcowanie tkanek w obrębie segmentów.
Pozostałe odpowiedzi są nietrafne, bo opisują efekty, które nie stanowią typowego i bezpośredniego celu masażu segmentarnego:
- "zmniejszenie elementów upostaciowanych krwi." – masaż nie jest metodą służącą do celowego obniżania liczby elementów morfotycznych krwi; taka teza jest nieadekwatna do fizjologii i praktyki masażu.
- "zwiotczenie mięśniówki naczyń chłonnych." – kojarzy się raczej z tematyką drenażu limfatycznego i regulacji odpływu chłonki; w masażu segmentarnym kluczowe jest oddziaływanie odruchowe, a nie "zwiotczanie" naczyń.
- "zwiększenie ilości włókien kolagenowych." – wzrost kolagenu dotyczy procesów przebudowy tkanki łącznej i adaptacji długotrwałej, a nie typowego, bezpośredniego efektu pojedynczego zabiegu masażu segmentarnego.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w pytaniu pojawia się "segmentarny", szukaj odpowiedzi związanych z unerwieniem segmentarnym, odruchami i funkcją (regulacją), a nie z parametrami krwi czy budową kolagenu.
