Faktura VAT jest dokumentem, który ma jednoznacznie potwierdzać sprzedaż towaru lub wykonanie usługi oraz umożliwiać prawidłowe rozliczenie podatku. Dlatego przepisy wskazują katalog danych, które muszą się na niej znaleźć: m.in. numer i data wystawienia, dane sprzedawcy i nabywcy (w tym ich identyfikacja podatkowa), opis przedmiotu sprzedaży oraz wartości netto, stawki i kwoty podatku.
Odpowiedź "poręczycieli transakcji" jest poprawna, ponieważ poręczyciel (lub inny podmiot zabezpieczający płatność) nie jest elementem identyfikującym fakturę ani stroną transakcji sprzedaży dokumentowanej fakturą. Poręczenie może występować w odrębnej umowie jako zabezpieczenie zobowiązania, ale faktura ma dokumentować relację sprzedawca–nabywca oraz parametry sprzedaży.
Pozostałe propozycje są nieprawidłowe, bo dotyczą danych, które w praktyce i zgodnie z wymaganiami faktury są kluczowe:
- "nabywcę" – faktura musi wskazywać, kto kupuje (dane identyfikacyjne nabywcy); bez tego dokument traci podstawową funkcję dowodową i rozliczeniową.
- "sprzedawcę" – faktura musi wskazywać, kto sprzedaje; to podstawa identyfikacji wystawcy dokumentu i rozliczenia podatku.
- "miejsce transakcji" – w praktyce faktura zawiera adresy sprzedawcy i nabywcy; dodatkowo w zależności od rodzaju sprzedaży mogą pojawiać się informacje pozwalające ustalić okoliczności dostawy/wykonania usługi. Nie zmienia to faktu, że poręczyciele nie należą do danych faktury.
W zadaniach egzaminacyjnych warto pamiętać: faktura opisuje sprzedaż i strony (sprzedawca, nabywca), a elementy typu poręczenie, gwarancja czy świadkowie dotyczą innych dokumentów (umów, zabezpieczeń), nie standardowej treści faktury.
