Prawidłowe opróżnianie pipety (zwłaszcza pipety szklanej, grawitacyjnej) polega na takim prowadzeniu końcówki, aby ciecz spływała kontrolowanie i nie powodowała rozchlapywania ani strat objętości. W praktyce oznacza to:
- Ustawienie pipety pod lekkim kątem względem naczynia, aby strumień nie uderzał pionowo w dno.
- Dotknięcie końcówką wewnętrznej ścianki naczynia (np. zlewki lub probówki), co pozwala "ściągnąć" kroplę z końcówki i zapewnia spokojny spływ po ściance.
- Pozostawienie czasu na pełny spływ – zbyt szybkie oderwanie pipety sprzyja powstawaniu kropli i zaniżeniu przeniesionej objętości.
Odpowiedź "Rysunek B" jest poprawna, bo pokazuje ułożenie końcówki przy ściance i sposób opróżniania minimalizujący kroplenie oraz rozprysk.
Pozostałe sposoby są nieprawidłowe typowo z następujących powodów:
- Ustawienie końcówki w powietrzu nad naczyniem bez kontaktu ze ścianką zwiększa ryzyko pozostawienia kropli na końcówce i strat objętości.
- Ustawienie pionowo i gwałtowne opróżnianie może powodować rozchlapywanie lub pienienie (zależnie od cieczy) oraz gorszą kontrolę spływu.
- "Wydmuchiwanie" resztek bez rozpoznania rodzaju pipety bywa błędem, bo część pipet jest przewidziana do dozowania po spływie (a wydmuchiwanie zmienia rzeczywistą objętość). Jeżeli laboratorium wymaga wydmuchiwania, jest to zwykle powiązane z konkretnym typem/oznaczeniem pipety i procedurą.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli zadanie pokazuje rysunki, szukaj cech bezpieczeństwa i precyzji pomiaru: kontakt ze ścianką, brak rozprysku, spokojny spływ i brak czynności, które mogłyby zmienić objętość (np. nieuzasadnione wydmuchiwanie).
