Pytanie dotyczy maksymalnej dopuszczalnej prędkości prądu powietrza w wyrobiskach wybierkowych, czyli w rejonach, w których prowadzi się zasadnicze roboty urabiania i wybierania kopaliny. W praktyce górniczej prędkość przepływu powietrza nie może być dobierana "dowolnie": zbyt mała pogarsza przewietrzanie, natomiast zbyt duża może powodować niepożądane skutki.
Odpowiedź "5 m/s" jest właściwa, ponieważ odpowiada granicznej wartości, której prędkość powietrza w takich wyrobiskach nie powinna przekraczać. Ten limit ma uzasadnienie praktyczne: nadmierny strumień powietrza może zwiększać uciążliwość pracy (odczuwalny przeciąg), wzmagać unoszenie i transport pyłów, a także utrudniać organizację robót i eksploatację (np. oddziaływanie na pracowników i sprzęt w rejonie roboczym). Celem jest więc utrzymanie przewietrzania na poziomie skutecznym, ale bez wprowadzania dodatkowych zagrożeń i uciążliwości.
- Odpowiedź "8 m/s" jest nieprawidłowa, bo wskazuje wartość wyższą od limitu, a więc nie spełnia warunku "nie przekracza".
- Odpowiedź "10 m/s" jest nieprawidłowa z tego samego powodu: przekracza granicę, więc nie może być poprawnym uzupełnieniem zdania.
- Odpowiedź "12 m/s" także jest nieprawidłowa, bo jest jeszcze większym przekroczeniem wartości dopuszczalnej.
Wskazówka egzaminacyjna: w tego typu pytaniach kluczowe jest wychwycenie, że chodzi o wartość maksymalną ("nie przekracza"), a nie o wartość zalecaną lub minimalną. Warto też kojarzyć, że ograniczenia prędkości są związane nie tylko z samym "doprowadzeniem powietrza", ale również z pyłem, komfortem pracy i organizacją robót w rejonie wybierkowym.
