KWALIFIKACJA DRM1 - CZERWIEC 2018

PYTANIE NR 21.
Pręty wikliny niekorowanej obejmujące przedział długości 50÷120 cm klasyfikuje się jako
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Klasyfikacja prętów wikliny niekorowanej według długości jest trójstopniowa: krótkie, średnie i długie. Przedział 50–120 cm należy do kategorii "krótkie", używanej m.in. do drobnej galanterii i małych koszy. Granica 120 cm jest kluczowa w tej klasyfikacji.

Pełne wyjaśnienie:

W plecionkarstwie (koszykarstwie) pręty wikliny niekorowanej porządkuje się według długości, aby łatwiej dobrać surowiec do rodzaju wyrobu oraz zaplanować pracę (sortowanie, przygotowanie i wyplatanie). W typowej, trójstopniowej klasyfikacji funkcjonują kategorie: krótkie, średnie i długie.

Zakres długości 50–120 cm jest zaliczany do prętów krótkich. Takie pręty sprawdzają się tam, gdzie elementy splotu są krótsze i nie ma potrzeby prowadzenia długich odcinków materiału: np. w drobnej galanterii, niewielkich koszach czy małych formach. Z praktycznego punktu widzenia ułatwia to utrzymanie porządku na stanowisku i ogranicza odpady wynikające z nadmiernego docinania.

Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne?

  • "pośrednie" – w standardowym, branżowym trójpodziale nie jest to nazwa kategorii długości; bywa intuicyjnie wybierana, ale nie odpowiada przyjętym określeniom.
  • "średnie" – dotyczy kolejnego przedziału długości, a nie zakresu 50–120 cm; częsty błąd wynika z potocznego rozumienia słowa "średnie", które nie pokrywa się z progami klasyfikacyjnymi.
  • "długie" – odnosi się do prętów wyraźnie dłuższych, użytecznych np. przy większych formach i elementach wymagających długich odcinków (np. w większych wyrobach lub konstrukcjach).

Wskazówka egzaminacyjna: zapamiętaj, że 120 cm jest granicą kluczową dla rozróżnienia "krótkich" i kolejnej grupy. Na teście zwracaj uwagę na zapis przedziału (czy obejmuje 120 cm) i nie sugeruj się potoczną intuicją nazewniczą.

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
To podział prętów na grupy długości (np. krótkie, średnie, długie), który ułatwia dobór surowca do wyrobu. Dzięki klasyfikacji szybciej segregujesz materiał, planujesz docinanie i ograniczasz odpady, bo do małych form wybierasz krótsze pręty, a do dużych – dłuższe.
Za krótkie uznaje się pręty wikliny niekorowanej o długości 50–120 cm. Ta kategoria jest typowa dla drobnych prac plecionkarskich, gdzie nie potrzeba długich odcinków do prowadzenia splotu. W praktyce warto je przechowywać osobno, aby nie mieszać z dłuższym sortymentem.
Bo w klasyfikacji długości jest to punkt rozdzielający pręty "krótkie" od kolejnej grupy. Na egzaminie i w pracy błąd na tej granicy prowadzi do złego doboru surowca: do małej formy wybierzesz zbyt długie pręty (większe straty), a do większej – zbyt krótkie (problemy z prowadzeniem splotu).
W typowej trójstopniowej klasyfikacji długości używa się określeń: krótkie, średnie, długie. "Pośrednie" bywa intuicyjnie wybierane, bo brzmi fachowo, ale nie jest standardową nazwą w tym układzie. Na egzaminie traktuj je jako odpowiedź-pułapkę.
Do małych koszy, koszyków zakupowych o niewielkiej formie oraz drobnej galanterii najczęściej wybiera się pręty krótkie (z zakresu 50–120 cm). Ułatwia to wyplatanie, bo materiał nie "plącze się" nadmiarową długością, a jednocześnie zmniejsza konieczność częstego docinania.
Pręty długie wykorzystuje się wtedy, gdy wyrób ma większe gabaryty albo wymaga prowadzenia długich odcinków materiału bez łączeń i bez intensywnego docinania. Przykładowo dotyczy to większych koszy, elementów konstrukcyjnych oraz części wyrobów meblowych, gdzie długość wpływa na płynność pracy i estetykę splotu.
Najczęstsze są: mylenie "krótkich" ze "średnimi" (bo 120 cm wydaje się "sporo"), nieuwzględnienie granicy 120 cm oraz wybór słowa "pośrednie", które brzmi wiarygodnie, ale nie należy do standardowego trójpodziału. Pomaga własna ściąga w formie tabeli progów długości.
Skuteczna metoda to skojarzenie: "małe formy = krótkie" oraz zapamiętanie liczby granicznej 120. Możesz też ułożyć prostą tabelę w notatkach i dopisać zastosowania: krótkie – galanteria i małe kosze. Regularne powtarzanie progów przed egzaminem zmniejsza ryzyko pomyłki.
W kontekście surowców i wymiarów taki zapis najczęściej oznacza zakres (przedział) długości, czyli od 50 do 120 cm. To nie jest działanie matematyczne. Na egzaminie warto czytać to jako 50–120 cm i dopasować do kategorii długości w klasyfikacji prętów wikliny niekorowanej.
Najprościej zrobić trzy oznaczone strefy lub pojemniki: krótkie, średnie, długie. W każdej partii szybko zmierz kilka prętów kontrolnie i odkładaj je do właściwej grupy. Dodatkowo opisuj wiązki (zakres długości) i trzymaj "krótkie" najbliżej stanowiska do małych wyrobów.
info

To pytanie poprawnie rozwiązuje 69% zdających egzamin. średnie

Według specjalistów z branży: "Klasyfikacja prętów wikliny niekorowanej według długości jest trójstopniowa: krótkie, średnie i długie."

Materiały:

  • Podręczniki i skrypty z materiałoznawstwa plecionkarskiego (działy o wiklinie i sortowaniu prętów)
  • Karty technologiczne/ instrukcje zakładowe dotyczące segregacji i przygotowania prętów wiklinowych
  • Materiały branżowe producentów i hurtowni wikliny opisujące sortyment prętów według długości

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego