Kierunek przepływu informacji wewnętrznej określa się na podstawie relacji służbowej między nadawcą i odbiorcą, a nie na podstawie użytego środka (np. faksu) ani osoby technicznie wysyłającej wiadomość.
W opisanej sytuacji inicjatorem komunikatu jest prezes zarządu, czyli osoba stojąca wyżej w hierarchii. Odbiorcami są dyrektorzy podległych mu komórek organizacyjnych, a więc osoby na niższym szczeblu. Taki układ oznacza komunikację pionową w dół (od przełożonego do podwładnych). Informacja dotyczy organizacji pracy (planowana odprawa), co jest typowym przykładem przekazu "w dół" w strukturze organizacyjnej.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi nie pasują?
- "Pionowy w górę." Ten kierunek dotyczy sytuacji, gdy informacja płynie od podwładnych do przełożonego (np. raport, wniosek, sprawozdanie). Tutaj jest odwrotnie: to prezes przekazuje polecenie/komunikat do niższego szczebla.
- "Poziomy." Komunikacja pozioma zachodzi między osobami na podobnym poziomie hierarchii (np. współpracujące wydziały, kierownicy równorzędnych komórek). W opisie występuje jednoznaczna zależność podległości.
- "Równoległy." Takie określenie bywa używane jako zbliżone do komunikacji poziomej lub między jednostkami o podobnej randze. Nie opisuje jednak relacji przełożony–podwładny, która jest kluczowa w tym zadaniu.
Wskazówka egzaminacyjna: aby szybko rozpoznać kierunek, odpowiedz sobie na dwa pytania: kto decyduje i inicjuje przekaz? oraz czy odbiorca jest wyżej czy niżej w hierarchii?. Osoba pośrednicząca (sekretariat) nie zmienia kierunku przepływu informacji.
